Εκδήλωση για την τουριστική προβολή της Ηπείρου στα Σκόπια

Το τουριστικό προϊόν της Ηπείρου, προκειμένου να αυξηθεί περαιτέρω ο αριθμός των επισκεπτών και τα τοπικά προϊόντα της περιοχής προβλήθηκαν σε εκδήλωση που διοργάνωσε η Περιφέρεια Ηπείρου σε κεντρικό ξενοδοχείο των Σκοπίων. 

Στην εκδήλωση μίλησε, μεταξύ άλλων, ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο οποίος αναφέρθηκε στις φυσικές ομορφιές της Ηπείρου, ενώ σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια μεγάλος αριθμός πολιτών της ΠΓΔΜ προτιμά να περάσει τις διακοπές του στην Ήπειρο. 

Στην εκδήλωση αναφέρθηκε ότι η Ήπειρος είναι ένας προορισμός για όλες τις εποχές, καθώς πέραν από τις δυτικές ακτές της περιοχής που καλωσορίσουν εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο από την Ελλάδα και το εξωτερικό, υπάρχει και η ηπειρωτική χώρα που προσφέρεται για χειμερινό τουρισμό, τα παραδοσιακά χωριά της, όπως και το αρχαίο θέατρο και μαντείο της Δωδώνης.

Ακόμη, τονίστηκε ότι μέσω της Εγνατίας οδού, ο ταξιδιώτης μπορεί να φτάσει πολύ εύκολα στην Ήπειρο και ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της Ηπείρου, είναι ότι ο επισκέπτης μπορεί να ταξιδέψει εύκολα εντός της Περιφέρειας, από τη μία περιοχή στην άλλη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. 

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκαν και συναντήσεις μεταξύ ταξιδιωτικών πρακτόρων από την Ήπειρο και τα Σκόπια, ενώ στους καλεσμένους προσφέρθηκαν τοπικά προϊόντα της Ηπείρου. Η Περιφέρεια Ηπείρου πραγματοποίησε ανάλογες παρουσιάσεις, το προηγούμενο διάστημα, στα Τίρανα και στο Βελιγράδι, ενώ το επόμενο διάστημα θα υπάρξει και παρουσίαση στο Βουκουρέστι.

Ο Γρηγόριος Σταυρίδης (Παραλίτσας), μετέπειτα Grigor Parlicev

Ο Γρηγόριος Σταυρίδης (Παραλίτσας) από την Αχρίδα, φοιτητής της Φιλοσοφικής σχολής Αθηνών,  κερδίζει το 1860 βραβείο στον Ράλλειο ποιητικό διαγωνισμό της Αθήνας με το ποίημα του "Ο Αρματωλός" (βλ. anemi). 

~ Φωτο: Γρηγόριος Στ. Σταυρίδης (Parlicev). Η φωτογρα­φία εκ της εκδόσεως του «Σκενδέρμπεη» υπό Η. Kodov.

Κατά τη βράβευσή του, του χορηγείται υποτροφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αλλά αρνείται.

Μεταξύ των δεκατεσσάρων ποιητών που πήραν τότε μέρος συγκαταλέγονταν ο Γ. Ορφανίδης και ο καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Βερναρδάκης. Όμως, οι όροι του διαγωνισμού απαιτούσαν ανωνυμία. Την 25η Μαρτίου σε πανηγυρική τελετή ο πρόεδρος της ελλανόδικης επιτροπής Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής ανήγγειλε ότι το πρώτο βραβείο του ποιητικού διαγωνισμού του έτους εκείνου απονεμήθηκε στο έπος ''Ο Αρματωλός''. Ο Σταυρίδης παρουσιάστηκε αργότερα στον εισηγητή και δήλωσε το όνομά του, καθώς και την πατρότητα του ποιήματος. Το 1860 αναφέρει εγγράφως ότι, θεωρεί πατρίδα του την Ελλάδα, εργάζεται και κοπιάζει χάριν της Ελλάδας και μόνον και ποθεί ευόδωση του μεγάλου έργου της ελληνικής παλιγγενεσίας. Τίποτε δεν αναφέρει περί βουλγαρικών εθνικών ιδεωδών.

Ο στεφανωθείς ποιητής. Του βραβευθέντος κατά την προχθεσινήν του ποιητικού διαγωνισμού τούτου του έτους ημέραν ποιήματος «ο Αρματωλός» συγγραφεύς είναι ο φοιτητής της Ιατρικής Σχολής Γρηγόριος Σταυρίδης (Παραλίτσας) εξ Αχρίδας (Λυχνιδιού) της Μακεδονίας ορμώμενος, ως εβεβαιώθη εκ διαφόρων τεκμηρίων δοθέντων ενώπιον του Πρυτάνεως και ιδίως εκ της ομοιότητος της γραφής και διαφόρων στροφών, ἄς απήγγειλεν ο ποιητής εκ στήθους. Μετά τη βεβαίωσιν ταύτην ο Πρύτανις ενεχείρισε τω ποιητή την τε δάφνην της νίκης και το ήμισυ του χιλιοδράχμου γέρατος, του άλλου ημίσεως δοθέντος κατά την παραγγελίαν του ποιητού εις τον φοιτητήν της θεολογικής Σχολής κύριον Δημήτριον Ζομπουλίδην.

— Εν Αθήναις, τη 27 Μαρτίου 1860

Ο Γραμματεύς του Οθωνείου Πανεπιστημίου Γ. ΔΟΚΟΣ

Βάλια Κάλντα: Η πανέμορφη ζεστή κοιλάδα των Βλάχων και οι 2 δρακολίμνες της Φλέγγας - Σταύρου Π. Καπλάνογλου

Βάλια Κάλντα

Πριν από λίγες μέρες παρουσιάσαμε στην εκπομπή “Αειφορία”, στο Flash tv, τις 2 δύο λίμνες της περιοχής των Γρεβενών, στο πλαίσιο της σειράς, “Δυτική Μακεδονία, Η περιφέρεια των 50 λιμνών”.

Ήδη, από τις ημέρες των εορτών, πριν από 2,5 περίπου μήνες, είχαμε δώσει, μέσω 3 εκπομπών, ένα δείγμα των ανεκμετάλλευτων πηγών, που υπάρχουν στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Αυτές δεν είναι άλλες από τις 17 φυσικές λίμνες, τις 7 Δρακολίμνες και τις 33 τεχνητές, που δημιουργήθηκαν στην περιοχή μας, είτε για παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, είτε για άρδευση, είτε λόγω εγκατάλειψης ανενεργών ορυχείων, αλλάζοντας το τοπίο. Αυτές κρύβουν μέσα τους δυνατότητες οικονομικής εκμετάλλευσης, διαφορετικού τύπου από αυτόν για τον οποίο είχαν δημιουργηθεί, κάτι που έχει γίνει σε πολύ μικρή έκταση, με την πρωτοβουλία τοπικών, κυρίως, παραγόντων (τουρισμός, αλιεία, αθλητικές δραστηριότητες κ.α.). Τίποτε από αυτά, βέβαια, δεν έγινε προγραμματισμένα και με ένα μελετημένο σχέδιο, κάτι που θα απογείωνε την περιοχή μας, οικονομικά, όπως έγινε στην περίπτωση της λίμνης Πλαστήρα.

Centaurea vlachorum

~ Φωτο: Ο Κένταυρος των βλάχων (Centaurea vlachorum) δεν συναντάται πουθενά σ΄ όλον τον κόσμο παρά μόνο στον Δρυμό. Το ενδημικό φυτό του δρυμού, ονομάστηκε vlachorum προς τιμή των βλάχων που μένουν στα γύρω χωριά. (Τσούνης, 1998), βλ. εδώ.

Η περιοχή των 50 λιμνών διαθέτει εκπληκτικής ομορφιάς τοπία, αλλά και μια μοναδική χλωρίδα, με φυτά, που δεν μπορείς να τα βρεις, σε κανένα μέρος του κόσμου, τα οποία ελκύουν, κατά καιρούς, επιστήμονες για μελέτη. Δυστυχώς, είναι άγνωστη στον πολύ κόσμο και κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την πανίδα της περιοχής. Αυτήν την προσπάθεια ξεκινήσαμε και πέρα από τον προσδιορισμό της θέσης της λίμνης ή του βουνού, που περιγράφουμε, παραθέτουμε και ιστορικό της περιοχής, αλλά και κάποια βιντεάκια με φωτογραφίες και επιστημονικά και τοπικά ονόματα, από την χλωρίδα και την πανίδα της μελετούμενης περιοχής.

Ξεκινήσαμε με την Κοιλάδα Βάλια Κάλντα, μια περιοχή των Γρεβενών, γιατί εκεί συνυπάρχουν η χλωρίδα και η πανίδα βουνού-λιμνών και παραπόταμων και είναι μια περιοχή, που κινδύνεψε να καταστραφεί από έργα ανθρώπων, κατά την κατασκευή της Εγνατίας οδού.

Σας παραθέτουμε αυτήν την εκπομπή, σε 2 μέρη. Όποιος σχολιασμός είναι επιθυμητός, με σκοπό την βελτίωσή της.

"Anagennesis". A Renaissance of the Hellenic Psyche Is Well Overdue - Marcus A. Templar

"Anagennesis". 

A Renaissance of the Hellenic Psyche Is Well Overdue.

By Marcus A. Templar, March 23, 2016. 

It is common sense for a country (regardless of the political ideology of its people) to unite on issues of importance regarding national security and national interests. Political divisions are expected, but, to my knowledge, in no other country in the world do domestic political quarrels transcend common sense to the point of stupidity as in Greece. It seems as though the national goal of the ‪Greek people is the obliteration of Greece. Local political divides should and must stop at the borders of the country! 

‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

Because foreign policy encompasses a country’s national security and its national interests, it should be national, cohesive, and coherent, with all parties adhering to it. International law based on diplomatic instruments affects domestic policies and legislation and, of course, the life of the citizens of a country. Such important documents usually do not see the light of day in the Greek Parliament. In my view, the most important document of modern Greece that has hit the heart of Greece’s national security and territorial integrity – the 1995 Interim Agreement between Greece and the FYROM – in violation of Article 28 of the Constitution was bypassed and never ratified by the Parliament. To my knowledge, not one politician of any party yelled, “Foul.” The Constitution provides for ministerial decisions only when referring to secondary rules of law or administrative matters such as recruitment, dismissal, promotion, transfer agents, definition guarantees, etc. These are simply executive decisions. But the Parliament must ratify treaties, conventions and such! 

Every single political party has had its own ideas on how to save the country by essentially staying on the sidelines and using emotion and ideology instead of knowledge, experience, and critical thinking. By remaining on the sidelines, the Greeks have allowed others to write the rules, leaving the Greek people to swallow the excuse: “We are a small country; the great powers write the rules!”

No party should monopolize Greece’s foreign policy! 

We pride ourselves on the fact that we gave ‪Democracy‬ to the world. Although I agree that this is the case, I would argue that we never kept that idea for ourselves. Demagoguery, anarchy, personal attacks are not part of democracy; they are part of the chaos‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬, and it is why Greece has not only failed: she has defeated herself! ‬‬‬

Ευαγγελισμός - Ελληνισμός, Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Με μιας ανοίγει ο ουρανός, τα σύγνεφα μεριάζουν,

οι κόσμοι εμείνανε βουβοί, παράλυτοι κοιτάζουν.

Μια φλόγα αστράφτει... ακούονται ψαλμοί και μελωδία...

Πετάει έν' άστρο... σταματά εμπρός εις τη Μαρία...

«Χαίρε της λέει αειπάρθενε, ευλογημένη χαίρε!

Ο Κύριός μου είναι με σε. Χαίρε Μαρία, Χαίρε!»

Επέρασαν χρόνοι πολλοί... 

Μια μέρα σαν εκείνη 

αστράφτει πάλι ο ουρανός... 

Στην έρμη της την κλίνη

λησμονημένη, ολόρφανη, χλωμή κι απελπισμένη,

μια κόρη πάντα τήκεται, στενάζει αλυσωμένη.

Τα σιδερά είναι ατάραγα, σκοτάδι ολόγυρά της.

Η καταφρόνια, η δυστυχιά σέπουν τα κόκαλά της.

Τρέμει με μιας η φυλακή και διάπλατη η θυρίδα

φέγγει κι αφήνει και περνά έν' άστρο, μιαν αχτίδα.

Ο Άγγελος εστάθηκε, διπλώνει τα φτερά του...

«Ξύπνα, ταράζου, μη φοβού, χαίρε, Παρθένε, χαίρε.

Ο Κύριός μου είναι με σε, Ελλάς ανάστα, χαίρε».

Cilët luftojnë Suliotët dhe Arvanitët? - Ποιοὶ πολεμοῦν τοὺς Σουλιῶτες καὶ τοὺς Ἀρβανίτες;

~ Μετά το αλβανικό κείμενο, 

ακολουθεί το ελληνικό

Propaganduesit në krah të armikut si shtrembërues të Historisë Greke kundrejt Helenëve të Epirit. Cilët luftojnë Suliotët dhe Arvanitët?

Një prej simptomat e priudhës që jetojmë 10 vjeçarin e fundit është ajo e deformimit të ndërgjegjshëm të historisë Helene. Bëhet fjalë për një sjellje sistematike që ka marrë dimensione provokative. Shumë ja ngarkojnë këtë mentalitet dhe tendencë disa Qëndrave të errëta që të sheshohet ndërgjegjia Historike e Popullit tonë dhe shndërrimit tonë në një Popull pa dëshirë, konsumator-klientelist të sistemit politik.

Në këtë lojë rënditet dhe deformimi i Historisë e cila i përket çasteve të mëdha të Helenizmit, siç është prezenca dhe oferta e grupimeve të mëdha të Kombit Helen, si Suliotët. Suliotët sipas argumenteve antishkencore të shumë personave, nuk janë Grekë, por ... Shqiptarë që ... rastisën të marrin pjesë në Kryengritjen Helene dhe të .... helinizoheshin!

Përdorin si ... vërtetim për këtë se ishin Helenë dygjuhësh, dmth flisnin dhe “romaishten” (siç quheshe greqishtja në shumë zona të Greqisë gjatë pushtimit osman) bashkë me arvanitasen (një gjuhë që sot nuk karakterizon ndonjë grupim etnik). Dhe që flisnin një dialekt tjetër, do të thotë që nuk ndjeheshin Helenë? Një koncept shkencor “politikisht i drejtë” përpiqet që të mbizotërojë si e vetmja e saktë. Në krye të këtyre opinioneve janë Profesorë Universitetesh që kanë si zakon të marrin pjesë në format publike shkencore që financohen nga “Institucione” dhe OJQ, të interesave të brendshme dhe të jashtme.

Këtë mendim, natyrisht, e përgënjeshtron në mënyrë panigjirike realiteti Historik. Vetë Suliotët besonin se i përkisnin Kombit Helen dhe për këtë arsye ndodhen në një përplasje luftarake të vazhdueshme me Osmanët, si me Ali Pashën (nga i cili si përfundim me dinakëri u mundën më 1803 në skena vetësakrifikimi). Nga çasti i parë i shpërthimit të Kryengritjes të 1821 Suliotët u gjendën në betejë që të rifitojnë fshatrat e tyre në Sul, por mgjth heroizmin e tyre zhvillimi i ngjarjeve u kthye kundër tyre. Më pas, me kryesorë përfaqësuesit e Xavellës dhe Bocarit, Suliotët, përforcuan Betejën Helene. Vërtetim i kësaj janë me mijëra beteja dhe të vdekurit që dhuruan jetën në të gjithë Greqinë për ta çliruar.

Një shënjestrim të ngjashëm pësuan dhe Arvanitët, këta luftëtarë dygjuhësh të Helenizmit.

Fatkeqësisht propagandën që adoptojnë Shqiptarët në librat e tyre shkollorë (duke guxuar që të thonë se ... falë Shqiptarëve u çliruan Helenët!) pranojnë dhe profesorët Helenë, që shpesh herë me para shtetërore ose buxhete nga Ambasada të huaja (ose Institucione si ai i Soros-it) përsëritin pozicionet e tyre antihistorike dhe kombëtarisht të turpshme.

Μαντινάδα του Κρητικού οπλαρχηγού Παύλου Γύπαρη για τους Βλάχους Μακεδονομάχους του Πισοδερίου Φλώρινας

Τον Σεπτέμβριο του 1904, το σώμα του καπετάν Ευθύμιου Καούδη ενεπλάκη σε μάχη με τα Βουλγάρικα αντάρτικα σώματα του Μήτρο-Βλάχου και του Αθανάς Καρσάκωφ στο Ανταρτικό (Ζέλοβο). Στη μάχη πήραν μέρος και Πισοδερίτες, με επικεφαλής τον παπα-Σταύρο Τσάμη και τον αδελφό του Λάζαρο, με αποτέλεσμα τον θάνατο 9 ανταρτών της βουλγαρικής οργάνωσης ΕΜΕΟ και την αποχώρηση των υπολοίπων. 

Αργότερα για την συμμετοχή του παπα-Σταύρου στη Μάχη του Ζελόβου, ο Κρητικός οπλαρχηγός Παύλος Γύπαρης του αφιέρωσε τη μαντινάδα:

Μετά αναχωρήσαμε δια το Πισοδέρι,

τους Βλάχους πάλι εβρήκαμε και κάμαμε λημέρι,

Εμπιστοσύνη είχαμε πολύ σε Ελληνοβλάχους

είχαν και τα καλύβια των στους λόφους και στους βράχους,

έδειξαν πάντ΄ ανθρωπιά οι Βλάχοι στον αγώνα,

οι φίλοι διακρίνονται στα σκλαβωμένα χρόνια.

Είχανε εθνική ψυχή σαν τον Πισοδερίτη,

τον παπα-Σταύρο, που 'πεσεν με σφαίρες του κομίτη.

Ελληνόβλαχος κι ο Παπάς, μα Έλληνας στ΄ αλήθεια.

γι΄ αυτό δύο σφαίρες έφαε εις τα ανδρικά του στήθεια.

Κι ο αδελφός του ήτανε, ο Λάζος, παλληκάρι,

Κι΄ οι δυό αποτελούσανε το πιο ανδρικό ζευγάρι.

Τους είδα εγώ να πολεμούν στο Ζέλοβο μια μέρα

και συνεχάρην τσ΄ αδελφούς, τον έσφιξα την χέρα.

Τώρα, τραγούδι εις αυτούς μόνο μπορώ να γράψω,

Και έμαθα να τραγουδώ όλους τους ανδρειωμένους,

προ πάντων κείνους που έχουνε με σφαίρες σκοτωμένους.

Mihali Mageiria: Gjuha Vllahe është vetëm gjuhë e folur!

~ Για ελληνικά:

Μιχάλης Μαγειρίας: Τα Βλάχικα είναι αποκλειστικά και μόνον προφορική γλώσσα!

Kryetari i Amfiktionisë Botërore Vllahe dhe i Federatës Panhellenike të Vëllehëve Mihail Mageirias foli për gazetën “Proino Logo”.

Deklaratë – “bombë” pas përpjekjes së maqedonoarmanëve që të ndrëtojnë një dialekt “kombëtar”... Intervistë e Kosta Agorit.

- “Gjuha vllahe e cila flitet nga grekët, nuk është gjuhë e huaj por as gjuhë e një minoriteti. Është një gjuhë tjetër, një gjuhë e folur sigurisht, që përbën element të trashëgimisë gojore kulturore të më tepër së njëmijëvjet, të atdheut tonë helen”. Këtë thekson me forcë në intervistën e tij në (P.L) kryetari i Amfiktionisë Botërore Vllahe, z Mihali Mageiria, duke dhënë me këtë mënyrë një përgjigje të fortë dhe gojëmbyllëse, ndaj përpjekjeve të Maqdonoarmanëve, që të ndërtojnë një gjuhë “kombëtare” me bazë dialektin vllah. Kjo përpjekje është pjesë e një politike më të gjërë propagandistike, e cila ka si qëllim të nxjerrë në dritë një komb të veçantë vllah në Ballkan dhe natyrisht ritrazimin e çështjes mbi gjoja minoritetit vllah në vendin tonë. “Nuk ekzistonte kurrë një lëvizje e veçantë vllahe dhe një program gjuhor respektiv ose kërkesë”, sqaron z Mageiria, ndërsa duke folur mbi gjuhën vllahe, nënvizon, ndër të tjera, se vllehët Grekë gjithmonë përdornin si gjuhë të shkruar për të gjitha nevojat e tyre, administrative, kishtare dhe arsimore e jo vetëm, gjuhën greke.

Në të njejtën kohë ai është dakort për një rregjistrim shkencor të bazuar në fakte, në lidhje me traditën gojore vllahe, me qëllim bazë që të shpëtonte kjo gjuhë e caktuar dhe në të ardhmen. Intervista:

PY- Zoti kryetar, duke marrë shkasë nga publikimet në shtypin e shkruar dhe elektronik, si dhe disa artikuj në faqe elektronike apo votimet në facebook, në lidhje me gjuhën vllahe, cili është mendimi i Federatës Panhelenike të Shoqatave Kulturore?

- Përgj: Si fillim të sqarojmë diçka. Ajo që quajmë gjuhë vllahe është vllaçja. Dmth, tërërsia e dialekteve gojore vllahe. Kur flasim për gjuhën vllahe (neologjizma: aromune, armëne) në zonën e Ballkanit Jugor nënkuptojmë vllaçen, që është vetëm një gjuhë gojore.

The Impact of Germans in the East

Klaus Johannis

The incumbent President of Romania

~ Για ελληνικά:

Ο αντίκτυπος των Γερμανών 

στην Ανατολή

2009/10/16

SIBIU/BUKAREST (Own report) - The chairman of one of the "Germandom" organizations in the German foreign policy network is the focus of a Rumanian government crisis. The Rumanian opposition wants to name the mayor of Sibiu, Klaus Johannis, to fill the vacancy left by the prime minister, who was toppled by the opposition at the beginning of the week. Rumanian President, Traian Băsescu has rejected this plan and nominated a financial expert for prime minister. Johannis heads the "Democratic Forum of Germans in Rumania" (DFDR), an associated member of the "Federal Union of European Nationalities" (FUEN), which from its headquarters in Northern Germany also coordinates Europe's German language minorities - with government support. The FUEN, founded by former Nazi racists, is working with Johannis as well as with Germany's Hermann Niermann Foundation, which was the target of large protests in Eastern Belgium, because of its covert lobbying efforts for "Germandom" organizations. Johannis' nomination is the second exceptional step taken in behalf of Rumanian "Germandom" within a week. The first was the awarding of the Nobel Prize in Literature to a "Rumanian German" author.

The Rumanian opposition parties, which toppled the Prime Minister with a no-confidence vote at the beginning of the week, have nominated the current mayor of Sibiu ("Hermannstadt"), Klaus Johannis, to fill the post of transitional prime minister. Rumanian President, Traian Băsescu has rejected this intention and named the financial expert, Lucian Croitoru, to be the new prime minister. Croitoru would have to be confirmed by parliament, which seems very unlikely, because the opposition has a majority and insists on its candidate, Johannis. The outcome is open.

Ethnic Policy

Klaus Johannis comes from the Rumanian "Germandom" milieu, to which he attests such secondary virtues "as correctness, reliability, pragmatism and efficiency."[1] He is the chairman of the local "Germandom" organization, the "Democratic Forum of Germans in Rumania" (DFDR), which, like many other associations of German language minorities in Eastern and Southeastern Europe, was founded in the immediate aftermath of the upheavals in 1989. The DFDR, like its chairman, Johannis, is closely associated with the networks of "Germandom" spread all over Europe. The DFDR is an associated member of the "Federal Union of European Nationalities" (FUEN), an organization, bringing together numerous European and Central Asian minorities, founded along the lines of the traditional German ethnic policy in the aftermath of World War II by ex-Nazi racists.[2] Within the FUEN, the DFDR, is also a member organization of the "Working Group of German Minorities" (AGDM), that stands in constant contact with the German Interior Ministry.[3] The party of Rumania's Hungarian speaking minority, the Uniunea Democrată Maghiară din România (UDMR) is also a FUEN member *. It is one of the parliamentary parties proposing Johannis for the post of prime minister.

Ο Κρουσοβίτης ευεργέτης Αλέξανδρος Αθανασίου Καρίπης

Αλέξανδρος Αθανασίου Καρίπης

Νευρολόγος-Ψυχίατρος εκ Κρουσόβου 

1927-2007 

Απεβίωσε στη γενέτειρα του Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2007 εκηδεύθη από την εμβληματική Αγία Σοφία, υπό τις ευλογίες του Πανα­γιότατου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης Ανθίμου, ο Αλέξανδρος Αθανασίου Καρίπης, μέγας ευεργέτης της Μακεδονίας και επιφανής Εταίρος μας. 

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών εξέδωσε και εδημοσίευσε Ψήφισμα, κατέθεσε στέφανον τιμής, παρέστη στην εξόδιο ακο­λουθία και δια του Προέδρου του, που εξεπροσώπησε και το Καρίπειον Ίδρυ­μα Μελετών Μακεδονίας-Θράκης, εξεφώνησε τον επικήδειον λόγον. 

Ανιδιοτελής και προσφιλής, ευγενής εξ ιδιοσυγκρασίας και εκ καταγωγής, φιλόπατρις και φιλάνθρωπος, γενναιόδωρος και ταπεινός, ιατρός αποτελεσμα­τικός και παραγωγικός, εκ των έργων του παντοτινά ζωντανός ο Αλέξανδρος Αθανασίου Καρίπης, αμιγής βλαχόφωνος Ακρίτας Μακεδών εκ Κρουσόβου της Ανω Μακεδονίας, υπήρξε επιφανής Θεσσαλονικεύς. Είναι ρίζα και πολύτιμη παρακαταθήκη της Θεσσαλονίκης όπου η οικογένεια του ενεργεί και ευεργετεί επί δύο τουλάχιστον πλήρεις συνεχείς αιώνες. 

Ο προπάππος του και αρχηγέτης της μοσχοπολιάνικης πατριάς, μέσω Κρουσόβου, Καρίπης είναι ένας εκ των προκρίτων Θεσσαλονικέων που κατά την εθνεγερσία του 1821 οι Οθωμανοί κρέμασαν στα τσιγκέλια. Ο Δήμος του α­φιέρωσε την ομώνυμη οδό Καρίπη, την άλλοτε οδό των Παλαιοπωλών. 

Ο ομώνυμος πάππος του Αλέξανδρος, γιος του εθνομάρτυρος προκρίτου Καρίπη, φέρων το εμβληματικό όνομα Αλέξανδρος, επεδόθη στο καπνεμπόριο και διετέλεσε Διευθυντής του Οθωμανικού Μονοπωλίου Καπνού, της περίφη­μης «Ρεζί», στις ιστορικές Κυδωνιές της Μικράς Ασίας. Νυμφευμένος εκεί με την επίσης βλαχόφωνη Μακεδόνισσα γιαγιά Σοφία, απέκτησε τρία αγόρια: τον Αθα­νάσιο, τον Γεώργιο και τον Άτταλο. 

Ο Αθανάσιος κατετάγη εθελοντής στη Στρατιά Μικράς Ασίας, εβίωσε ολό­κληρη την επική Μικρασιατική Εκστρατεία πολεμώντας στην πρώτη γραμμή του πυρός μέχρι τη θρυλική μάχη του Ουσάκ, αιχμαλωτίσθηκε, μαρτύρησε και μόλις το 1923 επέτρεψε στη Θεσσαλονίκη. Εδώ το 1925 νυμφεύεται τη Δάφνη Γρίζου-Μελίδου, καταγόμενη από το Κρούσοβο, και αναπτύσσει μεγάλη βιομη­χανία κοντά στα άλλοτε Σφαγεία. Το 1927 γεννιέται ο μοναχογιός τους Αλέξαν­δρος. 

Η εμπορική και οικονομική δραστηριότητα του ελληνισμού στο βόρειο τμήμα του δυτικομακεδονικού χώρου

Ελληνικά Κεραμοποιεία Μοναστηρίου: Αφοι Χατζηλία

Το Μοναστήρι υπήρξε η μεγαλύτερη πόλη του βιλαετίου Μοναστηρίου και δεύτερη σε πληθυσμό έπειτα από την Θεσσαλονίκη σε ολόκληρη την Μακεδονία. Η στρατηγική σημασία της θεωρούνταν πολύ μεγάλη εφόσον η γεωγραφική θέση της επέτρεπε στα τουρκικά στρατεύματα να ελέγχουν ολόκληρο τον μακεδονικό και τον νότιο σερβικό χώρο. Το Μοναστήρι ήταν το δεύτερο σε εμπορική σημασία οικονομικό κέντρο της Μακεδονίας μετά την Θεσσαλονίκη. Το ύψος των εμπορικών συναλλαγών που πραγματοποιύνταν στο Μοναστήρι, διατηρήθηκε σε υψηλό επίπεδο σε ολόκληρη την διάρκεια του δευτέρου μισού του 19ου αιώνα. 

Στα μέσα του 19ου αιώνα μνημονεύονται στο Μοναστήρι 116 Έλληνες έμποροι, οι οποίοι αποκόμιζαν τεράστια κέρδη από την εισαγωγή αγγλικών βιομηχανικών προϊόντων και θεωρούνταν οι κύριοι φορείς του εξωτερικού εμπορίου σε ολόκληρη την Βορειοδυτική Μακεδονία. Η Τεργέστη, το Δυρράχιο και το Βελιγράδι αποτελούσαν σημαντικά οικονομικά κέντρα του αυστριακού εμπορίου, από την παρουσία των οποίων επωφελούνταν κυρίως οι Έλληνες έμποροι του Μοναστηρίου, οι οποίοι διέθεταν εμπορικά καταστήματα στην Βιέννη, στην Κωνσταντινούπολη, στην Γερμανία, στο Manchester, στην Μασσαλία και σε άλλα ευρωπαϊκά κέντρα. 
Στην Βιέννη έδρευε ο σημαντικός εμπορικός οίκος των αδελφών Νιτσιώτα του Κρουσόβου, ο οποίος έφτασε στα μέσα του 19ου αιώνα στο υψηλότερο πεδίο της οικονομικής δραστηριότητας του. Οι αδελφοί Νιτσιώτα συνήθιζαν κάθε χρόνο να συναντιούνται στο Κρούσοβο, για να μετρήσουν το κεφάλαιο τους, να εκτιμήσουν τα κέρδη και τις ζημιές τους και να υπογράψουν όλοι μαζί νέο συμφωνητικό.