Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

Η ηρωική αντίσταση των Βλάχων της σημερινής Αλβανίας


Μουζακιαραίοι Βλάχοι
Πηγή φωτο: Th. Capidan, Fărșeroții
Απ’ το 2011 κυκλοφορεί στην αλβανική μετάφραση και διανέμεται ως προπαγανδιστικό μέσο στους ρουμανίζοντες Βλάχους της ανατολικής Αλβανίας (Κορυτσά, Πρεμετή κυρίως αλλά και στην Κεντρική Αλβανία), το πόνημα των αρχών του περασμένου αιώνα του Ρουμάνου διπλωμάτη Constantin N. Burileanu, ''Ι Romeni di Albania''. Η μετάφραση είναι του Βαλεντίνου Μουστάκα, αρχιτέκτονος, που είναι ο ιδρυτής και μέχρι πρόσφατα Πρόεδρος του Κόμματος των Ρουμανιζόντων Βλαχόφωνων της Αλβανίας, περί του οποίου έχουμε αναφερθεί και αναλύσει παλαιότερα.

Το βιβλίο είχε κυκλοφορήσει με τη μορφή εντυπώσεων από δύο περιοδείες στα Ρουμανικά και τρεις στην Ιταλική εκδοχή, του εν λόγω Ρουμάνου διπλωμάτη με έδρα τη Ρώμη που εστάλη με συγκεκριμένη εντολή στην Οθωμανοκρατούμενη ακόμη περιοχή της σημερινής Αλβανίας, των Σκοπίων αλλά και της Μακεδονίας. Πρόκειται στην ουσία για ένα βιβλίο που επιδιώκει να διεγείρει τους Βλαχόφωνους πληθυσμούς ώστε να αποκόψουν απ’ το Οικουμενικό Πατριαρχείο, απεκδυθούν των ελληνισμό τους και την εθνική συνείδηση και προσδεθούν όπως τότε με ιδιαίτερη ένταση επιδίωκε η Ρουμανική επίσημη πολιτική στο δικό τους άρμα.

Δεδομένου ότι τμήμα του εκκλησιαστικού και διπλωματικού κατεστημένου της Ρουμανίας επανέρχεται στο σφετερισμό και τη χειραγώγηση αυτών των πληθυσμών, η μετάφραση, έκδοση και κυκλοφορία του βιβλίου αυτού (ας προσέξει κανείς την κατάχρηση: Οι Ρουμάνοι της Αλβανίας!!! παρόλο που στην αλβανική ο τίτλος του βιβλίου είναι Τρία ταξίδια) έχει τη δική του σημασία. Εξ άλλου είναι αποκαλυπτικό της σκοπιμότητας η αναφορά στην εισαγωγή του μεταφραστή, ακτιβιστή της Ρουμανικής προπαγάνδας, Μουστάκα, ότι το πόνημα του το έδωσε με την παρότρυνση κάποτε να επιμεληθεί της μετάφρασης ο πρώην Πρέσβης της Ρουμανίας στα Τίρανα Βιορέλ Στενιλέ, στη θητεία του οποίου ενεργοποιήθηκε Προξενείο επί Τιμή της Ρουμανίας στην Κορυτσά.

Τα ταξίδια του συγγραφέα του βιβλίου Μπουριλεάνου Κωσταντίνο, το 1905, 1906 και 1907 δεν έχουν ρομαντικό χαρακτήρα και ούτε απλά τη διατύπωση συμπερασμάτων από διερχόμενο διπλωμάτη. Διαπιστώνει κανείς εύκολα διαβάζοντας και παρά την φροντίδα να αποδίδει στους ανθρώπους που συναντά στα οροπέδια της Πρεμετής, της Κορυτσάς, του Πόγραδετς αλλά και του Κόλπου της Αυλώνας και τη Μουζακιά, ο Ρουμάνος διπλωματικός πράκτορας δεν καταγράφει. Απεναντίας επιδιώκει να διεγείρει και να φανατίσει ομάδες που είχαν συγκροτηθεί τις προηγούμενες δεκαετίες και τους ενθαρρύνει σε παραπέρα πιέσεις ακόμη και ένοπλη βία εις βάρος των ομοεθνών τους που παρέμεναν προσηλωμένη στην εκκλησιαστική τάξη και παράδοση των πατέρων αλλά και στην ιδέα απελευθέρωσης απ’ τον Οθωμανικό ζυγό στα πλαίσια της Ελληνικής εθνικής παλιγγενεσίας.

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2019

Το τελευταίο ''αντίο'' στη μεγάλη Μοναστηριώτισσα δασκάλα Βιολέτα Παπαθανασίου


Απεβίωσε η κ. Βιολέτα Σμυρνιού-Παπαθανασίου, πρόεδρος του Συνδέσμου Μοναστηριωτών Θεσσαλονίκης, δραστήρια και δημιουργική μέχρι την τελευταία στιγμή. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Πέμπτη 10 Ιανουαρίου στον Ι. Ναό Αγίας Σοφίας της Θεσσαλονίκης στις 12:00 π.μ. Αιωνία της η μνήμη.

Η κ. Παπαθανασίου, σπούδασε στη Παιδαγωγική Ακαδημία της Φλώρινας και μετεκπαιδεύτηκε στα παιδαγωγικά στο πανεπιστήμιο της Θεσ/νίκης ενώ παρακολούθησε εκπαιδευτικά σεμινάρια στη Γερμανία. Ξεκίνησε την καριέρα της ως δασκάλα από το ιστορικό χωριό Παύλος Μελάς της Καστοριάς, που υπηρέτησε για 10 χρόνια και ανακηρύχτηκε επίτιμη δημότης του, και ασχολήθηκε ενεργά με την εθνική και πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής των Κορεστίων.
Είχε πλούσια δραστηριότητα στον κοινωνικό τομέα και ήταν μέλος εθνικών και διεθνών οργανισμών. Είχε δώσει πλήθος διαλέξεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 1978, ήταν πρόεδρος ενός από τους ιστορικότερους συλλόγους της Θεσ/νίκης, του συνδέσμου Μοναστηριωτών και των πέριξ η «Καρτερία», υλοποιώντας δράσεις με στόχο την καταγραφή και την μελέτη της ιστορικής παρουσίας του Ελληνισμού στην περιοχή της Πελαγονίας, την διατήρηση και διάσωση της Ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού στην ίδια περιοχή.
Είναι συγγραφέας του ιστορικού ντοκουμέντου «Μάννα η Μακεδόνισσα», που περιγράφει την ιστορία μιας λησμονημένης ηρωίδας, ενώ το βιβλίο της «Μοναστήρι ιστορική περιπλάνηση στην πάτρια γη», τιμήθηκε με διάκριση από την Ακαδημία Αθηνών.
Για τη δράση της τιμήθηκε από τον ερυθρό σταυρό, την Βασιλική πρόνοια, τους Ρόταρι Θεσ/νίκης, το σώμα ελληνικού οδηγισμού Θεσ/νίκης, την ομοσπονδία Δυτικομακεδονικών σωματείων Θεσ/νίκης, την Παμμακεδονική ένωση Αυστραλίας, την πανελλήνια ομοσπονδία Βλάχων, την εταιρία πολιτιστικής και κοινωνικής ανάπτυξης Μακεδονίας-Θράκης, τον σύλλογο γυναικών Θεσ/νίκης, Μακεδονίας και Αθηνών, τον οδοντιατρικό σύλλογο Φλώρινας, τον μουσικοχορευτικό όμιλο Θεσ/νίκης «Ο ΟΡΦΕΑΣ», το υπουργείο Παδείας, τον Δήμο Αμπελοκήπων, τον Δήμο Θεσ/νίκης με το μετάλλιο του Δήμου καθώς και από την Ακαδημία Αθηνών.

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

Έφυγε από τη ζωή το Αηδόνι των Βλάχων, ο Στέργιος Δαρδακούλης



Το τελευταίο ''αντίο'' στο Αηδόνι των Βλάχων, 
τον Περιβολιώτη Στέργιο Δαρδακούλη. 

Ο ταλαντούχος τραγουδιστής που συγκίνησε με την δωρική, γνήσια και εκφραστική φωνή του αυτούς που αγαπούν το δημοτικό τραγούδι και ιδιαίτερα το βλαχόφωνο, έχασε την μάχη που έδινε τον τελευταίο καιρό με την επάρατη νόσο και η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε σε κλίμα συγκίνησης, παρουσία συγγενών και φίλων της οικογένειας, στη γενέτειρα του, το Παλαιό Σκυλίτση Ν. Ημαθίας στις 5 Ιανουαρίου.

Ο Στέργιος Δαρδακούλης γεννήθηκε στο Παλαιό Σκυλίτση Ν. Ημαθίας. Ήταν γιός του Γιώργου και της Κωσταντίας Δαρδακούλη από το Μακρυχώρι Λάρισας, βλαχόφωνοι με καταγωγή από το Περιβόλι της Πίνδου. Προερχόταν από τις οικογένειες των Περιβολιωτών οι οποίες μετακινήθηκαν στις αρχές και στα μέσα του προηγούμενου αιώνα από τα καλύβια του Ιστόκ της σημερινής FΥRΟΜ (περιοχή Ρέσνας) στο Παλιό Σκυλίτσι. Ορισμένες από τις οικογένειες των Περιβολιωτών του Ιστόκ, όπως αυτή του Στέργιου, εγκαταστάθηκαν προηγουμένως στην Θεσσαλία.

Ο Στέργιος Δαρδακούλης τραγουδούσε από πολύ νεαρή ηλικία δίπλα στον αείμνηστο κλαρινίστα Ηλία Ανδρέου με τον οποίο έγραψε σε βινύλιο 12 τραγούδια ελληνόφωνα και βλαχόφωνα. 
Έχει τραγουδήσει σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου όπως ο Καναδάς, η Γερμανία, η Ελβετία, η Σερβία, η Αλβανία, η FYROM, η Ρουμανία, η Αυστραλία, το Βέλγιο κλπ. αφήνοντας με το τραγούδι του πίσω του χαρές και νοσταλγία στους ξενιτεμένους μας. Συνεργάστηκε με μεγάλους μουσικούς του παραδοσιακού μας τραγουδιού όπως ο Κωστάκης Ζέρβας, ο Βασίλης Έξαρχος, ο Σταύρος Καψάλης, ο Νίκος Ράρρας, ο Γιώργος Μπραχόπουλος, ο Λάμπρος Μόσιος, ο Νίκος Χαλιγιάννης κ.α. Τραγούδησε δίπλα σε εξαίρετους συναδέλφους του όπως ο Κ. Τζήμας, ο Αντώνης Κυρίτσης , ο Σάββας Σιάτρας και πολλούς άλλους. 

Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2019

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2018

Οι εξισλαμισμοί στη Βόρεια Ήπειρο και ο Νεκτάριος Τέρπος


Tου Γιώργου Καραμπελιά 
από το slpress.gr 

Οι εξισλαμισμοί και το παιδομάζωμα συνεχίζονται μέχρι τον ύστερο 18ο αιώνα στη δυτική Ελλάδα, την Ήπειρο και την Αλβανία και ο Κοσμάς Αιτωλός θα αναδειχθεί στον πρωτεργάτη της πάλης ενάντιά τους. Πρόδρομος και πνευματικός μέντοράς του, σχετικά άγνωστος στο ευρύτερο κοινό, υπήρξε ο Βορειοηπειρώτης ιερομόναχος από τη Μοσχόπολη, Νεκτάριος Τέρπος (γεννήθηκε μεταξύ 1675 και 1690 και απεβίωσε μεταξύ 1740 και 1741), τόσο με τη δράση του όσο και με τα βιβλία του. Ανάμεσά τους το Βιβλιάριον, καλούμενον Πίστις, το οποίο γνώρισε 12 εκδόσεις, μεταξύ 1732 και 1818.*

Η Πίστις είχε ως κύριο αντικείμενό την αντιμετώπιση των εξισλαμισμών και της αλλαξοπιστίας των ορθοδόξων. Διαβάζουμε στο προοίμιο του έργου: «Τὸ λοι­πὸν ἐ­τοῦ­το τὸ Βι­βλιά­ριον, τὸ ἐ­πο­νο­μα­ζό­με­νον Πί­στις, δὲν τὸ ἐ­σύν­θε­σα διὰ τοὺς σο­φοὺς καὶ γραμ­μα­τι­σμένους ἀν­θρώ­πους, ἀλ­λὰ διὰ τοὺς ἀ­γραμ­μά­τους καὶ χω­ρι­κούς, ἐ­πει­δὴ εἰς ἐ­τοῦ­τα τὰ μέ­ρη τῆς Τουρ­κί­ας εὑ­ρι­σκό­με­νοι χρι­στια­νοί, πολ­λοὶ ἐ­πλα­νή­θη­καν, καὶ πλα­νοῦν­ται ἀ­πὸ ὀ­λί­γην ἀ­νάγ­κην καὶ δό­σι­μον τοῦ χα­ρα­τζί­ου, καὶ ἀρ­νοῦν­ται (φεῦ) τὸν Χρι­στόν, καὶ πα­ρα­δί­δον­ται εἰς τὰς χεῖ­ρας τοῦ δι­α­βό­λου«.

Ο Νεκτάριος χρημάτισε διδάσκαλος στη σχολή της Μοσχόπολης –τη μετέπειτα περιβόητη Νέα Ἀκαδήμια– περιόδευσε δε ως ιεροκήρυκας στη σημερινή Βόρειο Ήπειρο, Βεράτι, Σπαθία και Μουζακιά, καθώς και στη Νότια Ήπειρο μέχρι την Άρτα, ως πρόδρομος του Κοσμά Αιτωλού. Οι αντι­μωαμεθανικές και αντιτουρκικές θέσεις του οδήγησαν και στην κακοποίησή του τα Χριστούγεννα του 1724, στο χωριό Τραγότι, κοντά στο Ελβασάν. Όταν κήρυσσε παρατήρησε ότι το ακροατήριό του το αποτελούσαν 120 γυναίκες και μόλις 15 άνδρες, διότι οι υπόλοιποι είχαν αλλαξοπιστήσει. Τότε στράφηκε εναντίον του Μωά­μεθ, γεγονός που οδήγησε στον άγριο ξυλοδαρμό του:

«Ὕ­στε­ρον δὲ τὸ ἔ­μα­θαν δύ­ο ἀ­δέλ­φια Ἀ­γα­ῥη­νοί, οἱ ὁ­ποῖ­οι ἦ­σαν σουμ­πα­σά­δες, τὸ πῶς ἐ­κή­ρυ­ξα ὁ­μο­λο­γών­τας [ ] τὸν Μω­ά­μεθ ψεύ­στην καὶ πλά­νον, καὶ ἕ­ναν πρῶ­τον μα­θη­τὴν τοῦ ἀν­τι­χρί­στου. Ἦλ­θαν καὶ μὲ ηὗ­ραν εἰς τὸ σπῆτι τοῦ Πα­πά, καὶ εἶ­χεν ὁ κα­θ’ ἕ­νας ἀ­πὸ ἕ­να κον­τό­ξυ­λον ἀ­πὸ γλα­τζι­νά, καὶ κτυ­πῶν­τες ἀ­πά­νω μου ἀ­νε­λε­ή­μο­να… Εἰς ὅ­λα τὰ μέ­ρη μὲ ἐ­βά­ρε­σαν, ἀλ­λοῦ τὸ κορ­μί μου ἐ­κοκ­κί­νι­σε, καὶ εἰς πε­ρισ­σο­τέ­ρους τό­πους ἐ­μαύ­ρι­σε, καὶ ὅ,τι ἔ­κα­μαν ἡ βεν­τού­ζαις καὶ τὰ κέ­ρα­τα, καὶ χά­ρι­τι Χρι­στοῦ ἰ­α­τρεύ­θη­κα, ὅ­μως τὸ ζερ­βόν μου μπρά­τζο ἔ­μει­νε βλαμ­μέ­νο, καὶ πο­τὲ δὲν ἠμ­πο­ρῶ νὰ ἀ­να­παυ­θῶ εἰς αὐ­τὸ τὸ μέ­ρος«.

Αντιτουρκικό και αντιμουσουλμανικό κήρυγμα

Ο Τέρπος, στα κείμενα και στο κήρυγμά του, χρησιμοποιεί μια βίαιη αντιτουρκική, αντιισλαμική γλώσσα, που δύσκολα συναντούμε σε κείμενα που κυκλοφορούσαν, και μάλιστα σε τέτοια έκταση, στον τουρκοκρατούμενο Ελληνισμό:

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

Επικίνδυνη διαδήλωση εθνικιστών στο Αργυρόκαστρο


Ενώ το Σάββατο, στους Βουλιαράτες, η Εθνική Ελληνική Μειονότητα και ευρύτερα έλληνες από πολλές περιοχές, συμμετείχαν στο Μνημόσυνο για τον δολοφονημένο απ’ τις δυνάμεις της Αστυνομίας, Κωνσταντίνο Κατσίφα, σε πλατεία του Αργυροκάστρου, απέναντι ακριβώς απ’ το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας είχαν συναχθεί σε διαδήλωση διάφορα εθνικιστικά στοιχεία.

Μέσα από άλλα τεκταινόμενα το διήμερο αυτό και δεδομένου της μικρής σχετικά συμμετοχής στην εθνικιστική μάζωξη, υπήρξε μια διάθεση ώστε να υποβαθμιστεί η επικινδυνότητα της.

Ωστόσο όμως πρόκειται για μια άκρως ανησυχητική διαδήλωση δεδομένου ότι ενώ προσχηματικά επικαλούνται οι συναγόμενοι ότι θα διαμαρτύρονταν για απώλειες ζωών αλβανών στην Ελλάδα, στην ουσία της ήταν μια απειλητική υπόμνηση για την εδώ Ελληνική Εθνική Μειονότητα.

Στο Αργυρόκαστρο το Σάββατο κατέβηκαν επικίνδυνα στοιχεία απ’ το Κόσοβο και το Τέτοβο των Σκοπίων. Στην πραγματικότητα με πάτημα σε κάποια άτομα απ’ την κοινωνία της περιοχής έκαναν την εμφάνιση τους βετεράνοι της ένοπλης δράσης των αλβανών του Κοσόβου. Εξ άλλου το μήνυμα του συλλαλητηρίου το έδωσε ένας τέτοιος παραστρατιωτικός με ένδυση μάλιστα τη στολή και τα σύμβολα του ΟΥΤΣΑΚΑ.

Η σχετική μάλιστα ειδησιογραφία στα αλβανικά έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ στην ομιλία του εστιάζει. Ομιλία η οποία αποτελεί άμεση απειλή κατά της ΕΕΜ. Το άτομο αυτό το όνομα του οποίου δεν αποκαλύπτεται ούτε κατά τις προσφωνήσεις στην πλατεία αλλά ούτε στα ρεπορτάζ προειδοποίησε άμεσα τα μέλη της ΕΕΜ ότι μία επιλογή έχουν: να σιωπήσουν και υποταχθούν. Αλλιώς όπως είπε έρχεται η ώρα τους όπως των Σέρβων στο Κόσοβο που τώρα όπως ανέφερε χαρακτηρηστικά ζουν σαν ποντίκια στην προσφυγιά!!!

Η Εθνική μοναξιά των Βορειοηπειρωτών και η ένοχη σιωπή της Ελληνικής «ελίτ»


Εθνομάρτυρας Κ. Κατσίφας
«Στο τέλος δεν θα θυμόμαστε τα λόγια των 
εχθρών μας, αλλά τη σιωπή των φίλων μας»
Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Της Αθηνάς Κρεμμύδα*

Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα από τις αλβανικές αρχές, άνοιξε το κουτί της Πανδώρας φέρνοντας στο φως αλήθειες και γεγονότα για το βορειοηπειρωτικό ζήτημα που αποσιωπήθηκαν τα τελευταία χρόνια με πρόσχημα την ελληνοαλβανική φιλία και την ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας.

Ο διωγμός του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού δυστυχώς συνεχίστηκε και μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία με την Αθήνα να επιλέγει την φιλική προσέγγιση με τα Τίρανα συμβάλλοντας ενίοτε με κάθε τρόπο στην ανάδειξη κυβερνήσεων στην Αλβανία και αδιαφορώντας για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας, ζητώντας μάλιστα από τους Βορειοηπειρώτες να κρατήσουν χαμηλούς τόνους.

Έλληνες πολιτικοί και υπουργοί προέτρεπαν τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου να συμμετέχουν και να ψηφίζουν αλβανικά κόμματα διαλύοντας έτσι κάθε προοπτική πολιτικής εκπροσώπησης των Βορειοηπειρωτών στην αλβανική πολιτική σκηνή ικανή να υπερασπιστεί τα δικαιώματα τους. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι το ίδιο επιθυμούσε και η Αλβανία αν θυμηθεί κανείς τις εκλογές βίας και νοθείας που διεξάγονταν σε ελληνικές περιοχές ώστε να αποτραπεί η εκλογή Ελλήνων εκπροσώπων!

Η φυγή των νέων Βορειοηπειρωτών στην Ελλάδα διευκόλυνε ακόμα περισσότερο το έργο αφελληνισμού της περιοχής από τους Αλβανούς με την μέθοδο της μετακίνησης αλβανικού πληθυσμού σε αναγνωρισμένες μειονοτικές περιοχές γεγονός που απαγορεύεται από την Σύμβαση Πλαίσιο του ΟΑΣΕ για τα δικαιώματα των μειονοτήτων την οποία έχει υπογράψει και η Αλβανία. Κανείς όμως δεν βρέθηκε να καταγγείλει επίσημα στον ΟΑΣΕ και τους διεθνής οργανισμούςαυτό το γεγονός...

Η υφαρπαγή και η κατεδάφιση περιουσιών με πρόσχημα την ανάπτυξη, η απαγόρευση δίγλωσσων πινακίδων και τοπωνυμίων, το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και του αυτοπροσδιορισμού των πολιτών, το δικαίωμα εκμάθησης της ελληνικής ιστορίας και του εορτασμού των ιστορικών επετείων είναι μερικά από τα στοιχειώδη δικαιώματα που στερούνται οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου υπό το καθεστώς φόβου και τρομοκρατίας.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν δίπλα μας αναρωτιέται κανείς πως μια ευρωπαϊκή χώρα όπως η Ελλάδα, με «αριστερή» κυβέρνηση, μπορεί και τα επιτρέπει όταν μάλιστα η ιδεολογική βάση και αρχή της Αριστεράς, όπως ισχυρίζεται, είναι η προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των ανθρώπων ανά τον κόσμο!

Άκρα του τάφου σιωπή και από την Ακαδημία Αθηνών η οποία παρακολουθεί αδιάφορη τις εξελίξεις την ίδια στιγμή που η αλβανική ακαδημαϊκή κοινότητα επιδίδεται σε ένα άνευ προηγουμένου ρεσιτάλ ανιστόρητης προπαγάνδας καλλιεργώντας ένα έντονο ανθελληνικό κλήμα στη γειτονική χώρα.

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018

Μεγάλη Αλβανία και Βόρειος Ήπειρος


Σάββας Καλεντερίδης

Όταν η Αλ Κάιντα χτύπησε τους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, οι αρμόδιες υπηρεσίες των ΗΠΑ, για να αποκλείσουν το ενδεχόμενο να δεχτούν στο μέλλον μια ανάλογης βαρύτητας και έκτασης τρομοκρατική επίθεση, δεν αρκέστηκαν να κάνουν οι ίδιες διάφορα σενάρια, αλλά παρήγγειλαν ακόμα και σε σεναριογράφους ταινιών και τηλεοπτικών σειρών του Χόλιγουντ να γράψουν και να φανταστούν σενάρια που θα μπορούσαν να συμβούν.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι τα σύγχρονα κράτη που θέλουν να επιβιώσουν, κάνουν σενάρια για τις πιθανές εξελίξεις σε ζητήματα που τα αφορούν.

Όσον αφορά την πατρίδα μας, ένα σενάριο που είναι πολύ πιθανό να πραγματοποιηθεί τα επόμενα χρόνια, είναι αυτό της Μεγάλης Αλβανίας. Και λέμε ότι είναι πολύ πιθανό, γιατί υπάρχουν ενδείξεις και στοιχεία που δείχνουν ότι το κράτος της Αλβανίας, αλλά και σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, έχουν εθνικό σχέδιο για τη δημιουργία της Μεγάλης Αλβανίας.

Σε τι συνίσταται αυτό το σχέδιο; Στη συνένωση σε πρώτη φάση της Αλβανίας με το Κοσσυφοπέδιο, και σε δεύτερη φάση με το Τέτοβο της πΓΔΜ. Μάλιστα, για να μην υπάρχουν μειονοτικά προβλήματα όταν γίνει αυτό, ήδη έχουν αρχίσει διεργασίες και επαφές για «διευθέτηση» των συνόρων μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου, ούτως ώστε τα εδάφη της αποσχισθείσας περιοχής που κατοικούνται από Σέρβους να περάσουν στην κυριαρχία της Σερβίας, και το αντίστροφο, δηλαδή περιοχές της Σερβίας που κατοικούνται από Αλβανούς να περάσουν στο Κοσσυφοπέδιο.

Ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στο ζήτημα αυτό είναι η δήλωση που έκανε πολύ πρόσφατα ο σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας της προεδρίας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον, μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο της αποσχισθείσας περιοχής Χασίμ Θάτσι: «Τώρα είναι η ώρα το Κόσοβο και η Σερβία να καταλήξουν σε μια συμφωνία», ενώ λίγο αργότερα ανέφερε μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο twitter:

«Οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να βοηθήσουν αμφότερα τα μέρη να επιτύχουν αυτόν τον ιστορικό στόχο».

Ο Θάτσι με τη σειρά του έγραψε: «Συμφωνήσαμε ότι υπάρχει μια ιστορική ευκαιρία στο διάλογο, που δεν πρέπει να χάσει καμία από τις δύο χώρες [Κόσοβο και Σερβία]. Αυτό θα βοηθήσει την προσπάθεια της πρώην επαρχίας της Σερβίας να ενταχθεί στο NATO, στην ΕΕ και στον ΟΗΕ».

Να σημειωθεί ότι η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Χέδερ Νάουερτ, μετά τη συνάντηση του Θάτσι με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, που είχε γίνει την προηγούμενη ημέρα, τόνισε ότι ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας ενθάρρυνε το Κόσοβο να «εκμεταλλευτεί αυτήν τη μοναδική ευκαιρία για να καταλήξει σε μια ιστορική, ολοκληρωμένη συμφωνία εξομάλυνσης των σχέσεών του με τη Σερβία» βάσει της διαδικασίας διαλόγου στην οποία μεσολαβεί η ΕΕ, σημειώνοντας την ανάγκη ενσωμάτωσης των δυο χωρών στην κοινότητα των εθνών της Δύσης.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Η ιδεοληψία και αφέλεια ( ; ) του κ. Κοτζιά συνεχίζουν να κάνουν κακό στη χώρα


Του Στέλιου Φενέκου*

Με έκπληξη και απαξία ταυτόχρονα ακούσαμε τον πρώην υπουργό εξωτερικών κ. Κοτζιά, να δηλώνει δημόσια σε συνέντευξή του:
«Ο στρατός αρνείται να αναγνωρίσει τα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας. Ο στρατός πρέπει να κάνει κάποιες ενέργειες για να εκφραστεί η αναγνώριση των συνόρων και δεν τις κάνει…..Υπάρχουν δυνάμεις στην Ελλάδα που δεν αναγνωρίζουν το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, των Παρισίων, οι οποίοι ανατρέχουν σε πρωτόκολλα του 1914, όπως είναι αυτό της Κέρκυρας, το οποίο δεν είναι νομικώς ζωντανό.»
Η συνέντευξη αυτή, όπως ήταν φυσικό, έγινε αμέσως αντικείμενο εκμετάλλευσης από την αλβανική πλευρά.
Η θέση του κ. Κοτζιά, πέραν του ότι είναι εσφαλμένη διεθνολογικά (από πλευράς διεθνούς δικαίου), παρουσιάζει τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας ως επιθετικές προς τους γείτονές τους, ότι δεν υφίστανται πολιτικό έλεγχο και ότι προβαίνουν σε ενέργειες που υπερβαίνουν τις αρμοδιότητές τους και την συνταγματική τάξη της Δημοκρατίας μας.
Επίσης είναι απολύτως αυθαίρετη και εναντίον της εθνικής μειονότητας της Β. Ηπείρου, η επιχειρούμενη από την πλευρά του ακύρωση του πρωτοκόλλου της Κέρκυρας (1914), ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται την ισχύ των πρωτοκόλλων της Φλωρεντίας (1913 και 1924).
1. Πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται τα πρωτόκολλα που όρισαν το αλβανικό κράτος την ίδια εποχή.
2. Αν δεχθούμε το επιχείρημά του, ότι η παλαιότητα και μόνο του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας του 1914, του στερεί την νομική υπόσταση, τότε θα πρέπει να πούμε το ίδιο και για όλες τις συνθήκες της εποχής εκείνης, με τις οποίες έληξαν πόλεμοι, δημιουργήθηκαν κράτη, ρυθμίστηκαν σχέσεις και έγιναν ξεριζωμοί.
3. Το πρωτόκολλο της Κέρκυρας, όταν υπογράφηκε, είχε την αποδοχή των Μεγάλων Δυνάμεων, της Ελλάδος, των Βορειοηπειρωτών και βεβαίως της Αλβανίας η οποία το συνυπέγραψε. Αυτό το γεγονός και μόνο του δίνει ιδιαίτερο κύρος.
4. Δεν έχει ακυρωθεί το περιεχόμενό του από καμία μεταγενέστερη σύμβαση, υπογεγραμμένη από οποιαδήποτε από τις πλευρές που το υπέγραψαν και διακήρυξαν την αποδοχή του.
5. Η μεταγενέστερη συνθήκη των Παρισίων του 1946 ορίζει ξεκάθαρα ότι το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα είναι ανοικτό και θα επιλυθεί μετά το Αυστριακό (το οποίο έκλεισε το 1955).Και ποτέ δεν επιλύθηκε.
6. Ταυτόχρονα αποκρύπτει την εντολή των τότε μεγάλων δυνάμεων το 1914 για κατάληψη της Β. Ηπείρου από την Ελλάδα, ως αναγνώριση φυσικά της ταυτότητας και της αυτονομίας της Β. Ηπείρου, αλλά και την ανακατάληψη που έγινε το 1940, γεγονότα που απεικονίζουν τον Ελληνικό χαρακτήρα της περιοχής, ο οποίος αναγνωρίζεται και εξ αυτού προκύπτει και η εκκρεμότητα των συνόρων στην συνθήκη των Παρισίων.
7. Ερμηνεύει συνεπώς την συνθήκη των Παρισίων επιλεκτικά εις βάρος μας, για να επιβεβαιώσει αποκλειστικά και μόνο τις ιδεοληψίες του.

Καταλήγοντας:

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2018

Μια αρχαιο-Μακεδονική λέξη που υπήρχε στο Πισοδέρι


Το πήλινο σκεύος γουάλα
Γράφει ο Δημήτριος Μεκάσης

Διαβάζοντας το έργο του Χάμοντ, «Το Μακεδονικό Κράτος», κάπου αναφέρει τον Μαρσύα που κάνει αναφορά στη «γουάλα», που ήταν μια πήλινη κούπα, που την γέμιζαν κρασί οι αρχαίοι Μακεδόνες και με την γουάλα και το κρασί άρχιζαν τις θυσίες προς τους θεούς. Με την γουάλα γεμάτη κρασί έκαμναν σπονδές και οι βασιλείς και ο απλός λαός. Κάθε αρχαίος Μακεδόνας είχε μαζί του μια γουάλα στην εκστρατεία, επειδή πολύ συχνά έκαμναν θυσίες στους δώδεκα θεούς.
Η λέξη «γουάλα» δεν είναι άγνωστη στα μέρη μας. Υπήρχε στο λεξιλόγιο των βλαχόφωνων Μακεδόνων. Στο Πισοδέρι υπήρχε η λέξη στο παραμύθι «Τσιτσιμόντζουλ του γουάλα». Από παιδί άκουγα για το ποντικάκι του παραμυθιού το Τσιτσιμότζουλ που έπεσε μέσα στο πήλινο σκεύος την γουάλα, και όταν ρώτησα την μάνα μου, που κατάγεται από το Πισοδέρι, μου αφηγήθηκε το παραμύθι και μάλιστα είχε και ένα σκεύος γουάλα, το οποίο φωτογράφισα και δημοσιεύω. Είναι ένα μικρό πήλινο σκεύος. Έχει ύψος περίπου 20 εκατοστά και η χωρητικότητά του μικρή.
Στο Πισοδέρι, στις μεγάλες γιορτές, που κάνουν αρτοκλασία με πεντάρτο, οι Πισοδερίτισσες πήγαιναν στην εκκλησία με την γουάλα γεμάτη με κρασί, και μετά την εκκλησία βουτούσαν τον άρτο στο κρασί και τον έτρωγαν. Η γουάλα όμως μετά το 1900, αντικαταστάθηκε από καλύτερο και πολυτελέστερο σκεύος την κανάτα ή τσινιού. Οι κανάτες ήταν εισαγόμενα σκεύη και τις προμηθεύονταν από τα υαλοπωλεία. Αυτές κυκλοφορούσαν σε διάφορα σχήματα και χρώματα.
Η γουάλα, που ήταν τοπικό σκεύος, φτιαγμένο από τους αγγειοπλάστες της Φλώρινας είχαν ένα συγκεκριμένο σχήμα και χρώμα του πηλού. Όλες οι γουάλες ήταν ίδιες. Μετά το 1900 περίπου δεν τις χρησιμοποιούσαν πια στην εκκλησία. Ήταν όμως κατάλληλες για την κουζίνα και την τοποθέτηση φαγητών που περίσσευαν και κυρίως σούπες και φασόλια. 
Μια αρχαία μακεδονική λέξη, η λέξη «γουάλα», διατηρήθηκε εκεί ψηλά στην Βίγλα και στο Πισοδέρι. Ίσως και σε αυτούς αναφερόταν ο ιστορικός Ιωάννης Λυδός (6ος αιώνας μ.Χ.) που έγραφε: «Καίπερ Έλληνες...τη των Ιταλών φθέγγεσθαι φωνήν». Μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση οι ηττημένοι μίλησαν την γλώσσα των νικητών.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Απαράδεκτη η προπαγάνδα της Ε.Ρ.Τ. ενάντια στην ελληνικότητα της Μακεδονίας


INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION*
Claymont, Delaware 19703
U.S.A
www.professors-PhDs.com
IHAHellas@gmail.com

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΗΣ Ε.Ρ.Τ. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Ιούλιος, 2018

Με μεγάλη έκπληξη ακούσαμε τον δημοσιογράφο της ΕΡΤ κ. Νίκο Μερτζάνη, στην εκπομπή «Απευθείας» της 12/06/2018 και σε διάλογο με τον βουλευτή και αντιπρόεδρο της ΝΔ κ. Άδωνη Γεωργιάδη, να υποστηρίζει ότι σύμφωνα με ιστορικά κείμενα ο Μέγας Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες δεν ήταν ποτέ Έλληνες, αλλά απεναντίας υπήρξαν ξένοι κατακτητές της Ελλάδας! Η υποκρισία έφτασε σε υπερθετικό βαθμό, όταν ο κ. Μερτζάνης δήλωσε πως ο ίδιος δεν υιοθετεί τις συγκεκριμένες απόψεις, τις οποίες όμως, προφανώς “όλως τυχαίως”, βρέθηκε να έχει γραμμένες μπροστά του και να τις ανασύρει ως αντεπιχείρημα όταν o συνομιλητής του υποστήριξε την αδιαφιλονίκητη ελληνικότητα τη Μακεδονίας. 

Είναι γνωστό πως η συγκεκριμένη γραμμή επιχειρηματολογίας με επικλήσεις περιθωριακών απόψεων του 19ου αιώνα -άνευ επιστημονικών ερεισμάτων και απήχησης- χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια από εθνικιστικές ιστοσελίδες και οργανώσεις που πρόσκεινται στο κράτος των Σκοπίων, είναι όμως η πρώτη φορά που προβάλλονται από την κρατική τηλεόραση της Ελλάδας σε εκατομμύρια τηλεθεατές καθώς και χρήστες του διαδικτύου, όπου κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή το βίντεο της συγκεκριμένης εκπομπής.

Είναι αρκετοί εκείνοι που ισχυρίζονται πως είναι γελοίο να προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι η ιστορία της Μακεδονίας είναι μέρος της Ελληνικής ιστορίας, καθότι κάθε μορφωμένος άνθρωπος στον πλανήτη το γνωρίζει. Πράγματι, αυτό είναι φανερό και από την δήλωση του Προέδρου της Ινδίας κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα: «Ο πιο διάσημος Έλληνας που ήρθε στην Ινδία ήταν ασφαλώς ο Μέγας Αλέξανδρος». Δυστυχώς όμως η προπαγάνδα ενάντια στην Ελληνικότητα της Μακεδονίας είναι επίσης γνωστή, και ο κ. Μερτζάνης μας αποδεικνύει περίτρανα πως δεν περιορίζεται σε κύκλους εκτός Ελλάδας.

Με την επιστολή αυτή δεν στρεφόμαστε εναντίον του κ. Μερτζάνη ή οιουδήποτε άλλου κρατικού δημοσιογράφου που προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην, προωθώντας τις ιδεοληπτικές επιλογές των πολιτικών του προϊσταμένων. Οφείλουμε όμως να αναδείξουμε το συγκεκριμένο περιστατικό το οποίο καταδεικνύει ότι με την ακολουθούμενη πολιτική, όχι μόνο δεν διασφαλίζεται η ελληνική ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά όπως πρόσφατα διακήρυξε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, αλλά απεναντίας ερχόμαστε ως λαός στην εξαιρετικά δυσμενή θέση να υπερασπιζόμαστε τα αυτονόητα ακόμα και στο εσωτερικό της χώρας μας και δη απέναντι σε επίσημους κρατικούς φορείς, οι οποίοι αν μη τι άλλο θα όφειλαν να σέβονται τους Έλληνες φορολογούμενους από το υστέρημα των οποίων συντηρούνται.