Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Η Λαφίνα


Συναυλία με τίτλο
"
88 ΠΛΗΚΤΡΑ ΚΑΙ 4 ΦΩΝΕΣ"
Το κομμάτι αυτό, "Η ΛΑΦΙΝΑ", ηχογραφήθηκε ζωντανά, μαζί με άλλα 20 περίπου, κατά τη διάρκεια της συναυλίας με τίτλο "88 ΠΛΗΚΤΡΑ ΚΑΙ 4 ΦΩΝΕΣ", που έδωσαν φοιτητές στο θέατρο "ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ" του Δήμου Καλαμαριάς το 2005, προς τιμήν του Συλλόγου Λιβαδιωτών Θεσσαλονίκης 'Ο Γεωργάκης Ολύμπιος'. 

Το ρεπερτόριο αποτελείτο αποκλειστικά από τραγούδια έντεχνης ελληνικής μουσικής, με κομμάτια Θεοδωράκη, Κουγιουμτζή, Λοϊζου και Γεροντάκη.
Τα μουσικά κομμάτια τα ενορχήστρωσε, τα διηύθυνε και τα συνόδευσε στο πιάνο ο διευθυντής ορχήστρας και μουσικοσυνθέτης Άκης Γεροντάκης, επί χρόνια διευθυντής ορχήστρας της ΕΡΤ 3, ο οποίος είναι και επίτιμο μέλος του Συλλόγου Λιβαδιωτών Θεσσαλονίκης.
Ήταν μία εκπληκτική συναυλία, με τις 4 φωνές να αποτελούνται από 4 τότε φοιτητές (ερασιτέχνες τραγουδιστές) και νυν φυσικά πτυχιούχους, τους Αριστοτέλη Γεροντάκη (νυν αρχιτέκτονα), Ιωάννα Γιαννάκη (νυν αρχιτέκτονα), Κωνσταντίνα Καραμέρη (νυν δικηγόρο), και Γιάννη Λάκη (απόφοιτο Ωδείου και νυν εξαίρετο μουσικό-συνεργάτη του Σταμάτη Κραουνάκη).
Την οργάνωση είχε αναλάβει το Δ.Σ. του Συλλόγου, με την ευγενή συνεργασία του Μαέστρου Άκη Γεροντάκη, τότε διευθυντή των μουσικών συνόλων του Δήμου Καλαμαριάς.

Άκης Γεροντάκης και Γιώργος Συνεφάκης
Η ίδια σχεδόν συναυλία, με τίτλο "ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΘΩΠΕΙΕΣ", πάντα υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Άκη Γεροντάκη και με προσθήκη και άλλων τότε φοιτητών, έλαβε χώρα στο Θέατρο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών της Βέροιας, στις 12 Δεκεμβρίου 2005, επ' αφορμή της έναρξης των μαθημάτων του νέου Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ., το οποίο είμαι χωροθετημένο στο παλιό στρατόπεδο, στις Βαρβάρες της Βέροιας.
Η συναυλία αυτή, ήταν η πρώτη δημόσια πολιτιστική παρουσία και προσφορά των φοιτητών του νέου Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης του Α.Π.Θ. στην κοινωνία της Βέροιας και άφησε εποχή σε όσους είχαν την τύχη να παρίστανται. Την οργάνωση στη Βέροια είχαν αναλάβει σε συνεργασία με την Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού Βέροιας, οι Γ. Συνεφάκης και Μ. Πασχαλίδης, τότε επισκέπτες-διδάσκοντες στο νέο Τμήμα (από τα Τμήματα Αρχιτεκτόνων και Πολιτικών Μηχανικών του Α.Π.Θ) του μαθήματος "Πολεοδομικός και Χωροταξικός Προγραμματισμός & Σχεδιασμός".
Το κομμάτι αυτό "Η ΛΑΦΙΝΑ", το αποδίδει έξοχα α καπέλλα η Ιωάννα Γιαννάκη, νυν αρχιτέκτων.

Η παρτιτούρα
Η Λαφίνα

Όλα τα λάφια που βοσκούν όλα δροσολογιούνται
Και μια λαφίνα ταπεινή δεν πάει μαζί με τ' άλλα
Μόνο στ' απόσκια περπατεί, τ' απόζερβα αγναντεύει
Κι όπου βρει γάργαρο νερό θολώνει το και πίνει

Κι ο ήλιος την ερώτησε κι ο ήλιος τη ρωτάει
Γιατί λαφίνα ταπεινή δεν πας κοντά με τ' άλλα
Μόνο στ' απόσκια περπατείς τα απόζερβα αγναντεύεις
Κι όπου βρεις γάργαρο νερό θολώνεις το και πίνεις

Ήλιε μου Σα με ρώτησες θα σου το μολογήσω

Δώδεκα χρόνους έκαμα μόνη χωρίς ελάφι
Δώδεκα χρόνους ήλιε μου στείρα χωρίς ελάφι
Κι από τους δώδεκα κι ομπρός εγέννησα λαφάκι.

Και σαν εβγήκε ο βασιλιάς να λαφοκυνηγήσει
Το βρίσκει μοσχανάθρεφτο και το διπλοσκοτώνει
Γι αυτό στ' απόσκια περπατώ τ' απόζερβα αγναντεύω

                                                                           Κι όπου βρω γάργαρο νερό θολώνω το και πίνω

Κι ο ήλιος τότε δάκρυσε και τα βουνά ριγήσαν
Και το φεγγάρι έσβησε ν' ακούσει το ελάφι
Κι οι λαγκαδιές κι οι ρεματιές μαζί του αναστενάξαν
Κλάψε με, μάνα κλάψε με, με ήλιο με φεγγάρι.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η κόσμια κριτική και η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των σχολιαστών είναι σεβαστή. Σχόλια τα οποία υπεισέρχονται σε προσωπικά δεδομένα ή με υβριστικό περιεχόμενο να μην γίνονται. Τα σχόλια αποτελούν καθαρά προσωπικές απόψεις των συντακτών τους. Οι διαχειριστές δεν ευθύνονται σε καμία περίπτωση για τυχόν δημοσίευση υβριστικού ή παράνομου περιεχομένου στα σχόλια των αναρτήσεων.Τα σχόλια αυτά θα διαγράφονται με την πρώτη ευκαιρία.