Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019

Ουτοπικές εμμονές ενός καθηγητή




Γράφει ο Ιωάννης Τσιαμήτρος

Βλέπουμε με έκπληξη το σοβαρό όψιμο ενδιαφέρον του καθηγητή για τα βλάχικα. Τώρα που εξηνταρίσατε (και), κε καθηγητά, τα θυμηθήκατε και ηγείστε Εταιρείας για τη διάσωσή τους; Ποιος σας είπε ότι έχουν απαγορευτεί από τη πολιτεία τα βλάχικα; Κανένας δεν απαγορεύει κανένα να τα μιλήσει. Αν πάτε στο Μέτσοβο, θα διαπιστώσετε (ήδη το γνωρίζετε) ότι τα ομιλούν τόσο στην οικογένεια όσο και στο δρόμο. Κανένας δεν απαγόρευσε την επιστημονική ενασχόληση με αυτά, ούτε την εκπόνηση διδακτορικών διατριβών, ούτε συνεδρίων κ.ά., εδώ στην Ελλάδα. Έχουν γίνει πάρα πολλές εργασίες για τα βλάχικα τις τελευταίες δεκαετίες και κανένας φορέας, ούτε κρατικός, ούτε θεσμικός κλπ, δεν ήταν εναντίον τους. Άρα δεν είστε ο μόνος που ηγείστε κάποιας ομάδας ή ως άτομο για τέτοιο σκοπό για πρώτη φορά, ούτε εσείς και η ομάδα σας αποτελείτε κάποιες ιδιαίτερες ‘λάμψεις ζωής μέσα στο όμορφο δέντρο’.

Πραγματικά αποκτάει ενδιαφέρον η ενασχόληση σας με αυτό το αντικείμενο και μας προκαλεί ενδιαφέρον αυτό, καθώς μας κάνει πλέον να μη πλήττουμε καθόλου. Ωστόσο, μας εντυπωσιάζει το ενδιαφέρον σας για το ‘σπάσιμο’ των λαών των Βαλκανίων σε εθνοτικές ομάδες, σε ετερότητες, διαφορετικότητες, σε μειονότητες κλπ. 

Μήπως αυτό, όμως, δεν αποδυναμώνει τα κράτη τους και δεν βοηθάει στην εκμετάλλευση των φυσικών τους πόρων από τους οικονομικά δυνατούς (Μεγάλες Δυνάμεις) και τόσα άλλα; Μήπως αυτά είναι κατά του έθνους και κράτους μας, το οποίο δεν μπορεί ακόμα να ορθοποδήσει; Μήπως δεν έχουμε σύνορα και δεν το ξέρουμε; Μήπως δεν έχουμε κράτος; Μήπως, κύριε καθηγητά, δεν θέλετε την ύπαρξη έθνους-κράτους; Πέστε το ευθέως! Έτσι είναι, όμως, τα πράγματα σε όλο τον κόσμο σήμερα! Μήπως κινδυνεύει περισσότερο η ελληνική γλώσσα, που είναι η μητέρα των γλωσσών; Άλλωστε, αν ψάξουμε βαθύτερα, τα Λατινικά (‘γιαγιά’ των ‘βλάχικων’) προέρχονται από τα Ελληνικά. Πιστέψτε με κύριε καθηγητά, δεν είμαι ούτε εθνικιστής, ούτε ακραίος, ούτε κακός, ούτε ‘τοξικός’- μια λέξη που τη συνηθίζετε πολύ. Ούτε, βέβαια, σας θεωρώ ‘εθνομηδενιστή’, ή κάτι παρόμοιο, μακριά αυτά από εμένα.

Πράγματι απορώ, κε καθηγητά, γιατί συνέχεια βλέπετε ανθρώπους, ιδιαίτερα Βλάχους, να αισθάνονται καταπιεσμένοι για τα δικαιώματά τους; Εμείς οι Bλάχοι Έλληνες δεν αισθανόμαστε καταπιεσμένοι! Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία της Πανελλήνιας Oμοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων, η οποία αποτελείται από 100 και πλέον συλλόγους (η μεγαλύτερη, θεωρώ, Ομοσπονδία στα Βαλκάνια), δεν αισθάνεται καταπιεσμένη;

Το έχετε κάνει και άλλη φορά στο facebook, να βάζετε τρίτους ακόμα και ανυποψίαστους να εκφράζουν τη χαρά τους ότι βρέθηκε κάποιος να μιλήσει με θάρρος και απελευθερωμένα για τους Βλάχους. Λες και ελευθερώθηκε από κάτι που τον ‘καταπίεζε’ (!) Μπράβο! βρέθηκε ο Ελευθερωτής! Θυμάστε τότε στη Βέροια, στη παρουσίαση ενός βιβλίου το 2014 και, μετά στο Facebook, όταν συζητήσαμε μαζί αυτό το θέμα, με απαξιώσατε και μετά με διαγράψατε, καθώς δεν μπορούσατε να μου απαντήσετε, θεωρώντας με τελικά ότι έχω χαμηλό επίπεδο!

Καλά κάνετε, κε καθηγητά! Μας διασκεδάζετε και να είστε πάντοτε καλά στην υγεία σας. Δεν θα σας ανέβαζα, βέβαια, στο επίπεδο του Δον Κιχότη ή του Ρομπέν των Δασών, γιατί αυτοί συμβολίζουν μια πραγματική επαναστατικότητα. Πράγματι έχετε οράματα, όμως θα επιθυμούσα να γνωρίζετε ότι ο κόσμος των Βλάχων, ο παραδοσιακός και πραγματικός, έχει πάρει το δρόμο του ανεπιστρεπτί. Δεν επιστρέφει με ποιήματα και κασκόλ. Θεωρώ ότι εξαντλείτε το καλλιτεχνικό σας ταλέντο σε λάθος επίπεδο. Δεν μπορούμε πλέον να πάρουμε το άλογο και να κάνουμε τον κιρατζή (υπάρχουν τα αυτοκίνητα), δεν μαθαίνονται τα βλάχικα με τον παραδοσιακό τρόπο (οι νέοι μαθαίνουν άλλες γλώσσες, βιοποριστικές για αυτούς), δεν κατασκευάζουμε παραδοσιακά σπίτια (γίνονται μεγάλες οικοδομές και ουρανοξύστες), δεν τρώμε παραδοσιακές πίτες από τα χέρια της τρυφερής και καταπονημένης μάνας μας (τις παίρνουμε έτοιμες) κ.ά.

Τέλος θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι τα βλάχικα έχουν πράγματι συναισθηματική αξία, όμως, αυτοί που θα αποφασίσουν τι θα γίνει με αυτά είναι οι ίδιοι οι Βλάχοι και η πλειοψηφία τους. Και αυτό οφείλετε να το αποδεχτείτε, ως δημοκράτης που είστε. Έτσι δεν είναι;

Ωστόσο, έχετε κάθε δικαίωμα να αγωνίζεστε και να ζείτε με την ουτοπία σας και τις εμμονές σας, καθώς έτσι εγώ νομίζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η κόσμια κριτική και η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των σχολιαστών είναι σεβαστή. Σχόλια τα οποία υπεισέρχονται σε προσωπικά δεδομένα ή με υβριστικό περιεχόμενο να μην γίνονται. Τα σχόλια αποτελούν καθαρά προσωπικές απόψεις των συντακτών τους. Οι διαχειριστές δεν ευθύνονται σε καμία περίπτωση για τυχόν δημοσίευση υβριστικού ή παράνομου περιεχομένου στα σχόλια των αναρτήσεων.Τα σχόλια αυτά θα διαγράφονται με την πρώτη ευκαιρία.