Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Έφυγε ο μεγάλος δεξιοτέχνης του κλαρίνου Στέργιος Μάσιος


Έφυγε ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου και σπουδαίος εκτελεστής 
Στέργιος Μάσιος ή αλλιώς Μασόπουλος...

Ένας δημοφιλής μουσικός που, προστάτεψε την πατρώα μας μουσική, παρέμεινε αυθεντικός και με το βιωματικό του παίξιμο άγγιζε και ξεσήκωνε παλαιότερους και νεώτερους, σ' ένα παίξιμο που ανάβλυζε από την ψυχή όλων μας. 
Μ' αυτό το παίξιμο αρραβώνιασε, πάντρεψε, βάφτισε, γλέντησε και πανηγύρισε γενιές και γενιές. 
Με το κλαρίνο του, έδινε ζωή όχι μόνο στο Μέτσοβο αλλά και σε όλα τα παραπλήσια χωριά, πολύ περισσότερο δε, στις καρδιές των κατοίκων..!!!
Θα τον θυμόμαστε πάντα με το μοναδικό προσωπικό ηχόχρωμα και χαρακτήρα του, αφού έγραψε τη δική του ιστορία στον κύκλο του...


Θα ζεις πάντα στην σκέψη και στην καρδιά μας!




Στέργιος Τσούτσος (Μάσιος)
Είναι μια πρόκληση για τους νέους οργανοπαίκτες να τον μελετήσουν, να τον μιμηθούν...
Η μουσικοχορευτική παράδοση του Μετσόβου παρουσιάζεται αισθητά διαφοροποιημένη από τις αντίστοιχες άλλων περιοχών. Η άγρια λιτότητα του ορεινού τοπίου της Πίνδου, εκτός από τη δημιουργία μιας ιδιότυπης κοινωνίας, επηρέασε και τη παραδοσιακή μουσική με αποτέλεσμα να συναντούμε τα εξής χαρακτηριστικά: σύντομες μελωδικές γραμμές, ήχο λυπητερό, ρυθμό αρμονικό. Ακόμα και τα τραγούδια με εύθυμο σκοπό ή με σατυρικό περιεχόμενο ηχούν “βαριά”. 
Βασικό μουσικό σχήμα της περιοχής του Μετσόβου είναι η κομπανία, αποτελούμενη από κλαρίνο, βιολί, λαούτο και ντέφι. Όλα μαζί «συμπράττουν» σε μια μουσική πανδαισία, αλλά το κάθε όργανο ξεχωριστά διατηρεί τη δική του ευκαμψία, ώστε να αποδώσει όλες τις αποχρώσεις του σε ήχο.
Ο Στέργιος Μάσιος ήταν ένας οργανοπαίκτης που, μέχρι το 2011 που σταμάτησε να παίζει, παρέμεινε φανατικά άκρως παραδοσιακός. Διακρίθηκε για τη δεξιοτεχνία του και τη μεγάλη «παιχτική» ικανότητα. Έμαθε τους σκοπούς και τα τραγούδια από τους αρχαιότερους οργανοπαίκτες (Γιάννη Ντόκο, Κώστα Δημητρούλα) και με τη «παιχτική» του ικανότητα έκανε τα τραγούδια πιο όμορφα αλλά και συγχρόνως πιο δύσκολα. 
Το τραγούδι «Ντόι λάι μούντζ» ανήκει στα κοινωνικά τραγούδια, στα τραγούδια της στάνης, της ζωής. Είναι ζωντανή ηχογράφηση του 1970 και αποτελεί την ταυτότητα του Μετσόβου τόσο μουσικά όσο και χορευτικά, αφού είναι αργός «συγκαθιστός» χορός γεμάτος λεβεντιά και αρχοντιά. Σ΄ αυτό το κομμάτι ο Στέργιος Μάσιος με το κλαρίνο του καταγίνεται με τα τόσο χαρακτηριστικά στολίδια και τσακίσματα της περιοχής και δημιουργεί με τις τεχνικές του ιδιαιτερότητες τους κατάλληλους αυτοσχεδιασμούς. 
Ο Στέργιος Μάσιος άφησε τεράστια κληρονομιά που οφείλουμε να τη συλλέξουμε και να την αναδείξουμε. Συγχρόνως αποτελεί μια πρόκληση για τους νέους οργανοπαίκτες να τον μελετήσουν, να τον μιμηθούν, όσο μπορούν, και να συνεχίσουν…

~ Επίσης, διαβάστε: Η Μουσική γεωγραφία της Βλαχόφωνης Ρωμιοσύνης

Μέτσοβο - Στέργιος Μάσιος:



Πηγή βίντεο: alexandris pindos (youtube)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η κόσμια κριτική και η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των σχολιαστών είναι σεβαστή. Σχόλια τα οποία υπεισέρχονται σε προσωπικά δεδομένα ή με υβριστικό περιεχόμενο να μην γίνονται. Τα σχόλια αποτελούν καθαρά προσωπικές απόψεις των συντακτών τους. Οι διαχειριστές δεν ευθύνονται σε καμία περίπτωση για τυχόν δημοσίευση υβριστικού ή παράνομου περιεχομένου στα σχόλια των αναρτήσεων.Τα σχόλια αυτά θα διαγράφονται με την πρώτη ευκαιρία.