Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 1ο Σεμινάριο Βλάχικου Χορού του Λ.Σ.Βλάχων Βόλου

1ο Σεμινάριο Βλάχικου Χορού

Λ.Σ.Βλάχων Βόλου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - 30 Απριλίου 2012

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο, 28 Απριλίου 2012, το πρώτο σειράς εκπαιδευτικών σεμιναρίων, που διοργάνωσε ο Λαογραφικός Σύλλογος Βλάχων Βόλου, πάνω σε χορούς των Βλάχων από άλλα μέρη της χώρας μας. Θα ακολουθήσουν και άλλες αντίστοιχες διοργανώσεις με άλλους Συλλόγους Βλάχων, στα πλαίσια της καλής επικοινωνίας και συνεργασίας με τα μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων (Π.Ο.Π.Σ.Β.), η οποία χαιρέτησε με μεγάλη ικανοποίηση αυτή την συνεργασία.

Το ξεκίνημα έγινε με τον Σύλλογο Βλάχων Θεσπρωτίας. Είχαμε την τιμή να φιλοξενήσουμε τον Πρόεδρο του Συλλόγου, κύριο Δημήτρη Τάμπα και τον χοροδιδάσκαλο, κύριο Λευτέρη Μπουτάση Έγινε σημαντική αναφορά στην καταγωγή των Βλάχων της Θεσπρωτίας και στα λαογραφικά τους στοιχεία, ενώ ο χοροδιδάσκαλός τους έδειξε με αξιοθαύμαστο ζήλο τους χορούς της περιοχής τους, πολλοί από τους οποίους χορεύονται μόνον εκεί και η διάσωσή τους είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς και επίπονης έρευνας. 

Δελτίο Τύπου ΠΟΠΣΒ (27/4/2012) - Σχετικά με την ετήσια χοροεσπερίδα του Συλλόγου Βλάχων Μοναστηρίου «Αφοί Μανάκια»

Πραγματοποιήθηκε στο Μοναστήρι της πΓΔΜ, την Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012, η ετήσια χοροεσπερίδα του Συλλόγου Βλάχων Μοναστηρίου «Αφοί Μανάκια» με τη συμμετοχή του Συλλόγου Βλάχων Αβδέλλας του νομού Γρεβενών «Η Βασιλίτσα» και του προέδρου της ΠΟΠΣΒ και προέδρου της Παγκόσμιας Βλαχικής Αμφικτιονίας κ. Μιχαήλ Μαγειρία, κατόπιν προσκλήσεως των διοργανωτών. Στην εκδήλωση παρέστησαν ακόμη η Επικεφαλής του Γραφείου Συνδέσμου Σκοπίων, πρέσβυς, κα Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, ο πρόξενος της Ελλάδος στο Μοναστήρι κ. Μάρκος Τριπολιτάκης, η πρόεδρος του Συλλόγου «Η Βασιλίτσα» κα Μαρία Τσαλιέρα, η πρόεδρος του Συνδέσμου Μοναστηριωτών Θεσσαλονίκης κα Βιολέτα Παπαθανασίου και ο αντιδήμαρχος Γρεβενών κ. Νασίκας. 

Η συμμετοχή - με πολύ ιδιαίτερο συμβολισμό - του μουσικοχορευτικού συνόλου του συλλόγου της Αβδέλλας Γρεβενών - τόπου καταγωγής των Ελληνόβλαχων πρωτοπόρων του βαλκανικού κινηματογράφου Γιαννάκη και Μιλτιάδη Μανάκια – στην εφετινή εκδήλωση του ομώνυμου Συλλόγου Βλάχων Μοναστηρίου ανέδειξε για μια ακόμη φορά το άριστο επίπεδο διατήρησης της αυθεντικής και ανόθευτης ελληνοβλαχικής παράδοσης στη χώρα μας, προκαλώντας πλήθος ευμενών σχολίων από την πλειονότητα των παριστάμενων. 

Επιστολή του Συνδέσμου Κεφαλοβρυσιτών Γερμανίας προς την ΠΟΠΣΒ

Ο Σύνδεσμος Κεφαλοβρυσιτών Γερμανίας γιόρτασε την απελευθέρωση της πόλεως των Ιωαννίνων. Με ξεχωριστή λαμπρότητα, όπως αρμόζει στο νόημα και το πνεύμα της ημέρας, ο Σύνδεσμος Κεφαλοβρυσιτών (Βλάχων) Γερμανίας γιόρτασε κι εφέτος στην πόλη του Μεντεν την απελευθέρωση της πόλεως των Ιωαννίνων από τον τουρκικό ζυγό (21 Φεβρουαρίου 1913).

Η χοροεσπερίδα σημείωσε, όπως κάθε χρόνο, μεγάλη επιτυχία. Τούτο οφείλεται κυρίως στις μεγάλες προσπάθειες όλων των μελών του Δ. Σ. του Συλλόγου, που κάνουν το παν για να διατηρήσουν στη ζωή έναν Σύλλογο που είναι από τους πρώτους που ιδρύθηκαν στη Γερμανία. Το αξιοθαύμαστο είναι, ότι όλα τα μέλη του Δ.Σ. είναι άτομα δευτέρας γενιάς μεταναστών. Έχουν όμως βαθειά ριζωμένο μέσα τους τον καυμό και το μεράκι για το τόπο τους.

Το χορευτικό του Συλλόγου με νέους χορευτάς αλλά και μικρά παιδιά (τρίτης γενιάς) ξεσήκωσε θύελλα ενθουσιασμού ιδίως με τους χορούς "Τα πήραμε τα Γιάννενα", "Μηντζηντέη βρούτε", "την κεντησμένη σου ποδιά μωρ Βλάχα" κ.λ.π.

Μεγάλη αίσθηση και ιδιαίτερη ικανοποίηση προκάλεσε στους παρευρισκομένους ένας σύντομος αλλά μεστός χαιρετισμός που έστειλε ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων (ΠΟΠΣΒ) και της Παγκόσμιας Βλαχικής Αμφικτιονίας κύριος Μαγειρίας Μιχάλης.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου κύριος Απόστολος Τζιόγκας μετά την ανάγνωση του χαιρετισμού, που έγινε δεκτός με θερμά χειροκροτήματα, εξέφρασε και δημόσια τις ευχαριστίες προς τον Πρόεδρο της ΠΟΠΣΒ λέγοντας: 

16 Νοεμβρίου 1895, Δημοσίευμα: Οι εν Βελεστίνω Μακεδόνες

Από την εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» των Αθηνών

Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 1895

« Οι εν Βελεστίνω Μακεδόνες, οι δυνάμενοι να γνωρίζουν καλλίτερον παντός άλλου τα εν τη πατρίδι των συμβαίνοντα, προβλέποντες δεν την αναπόφευκτον ανάγκην ήτις θα καλέση αυτούς μίαν ημέρα να λάβωσι τα όπλα, παρασκευάζονται ως εμπρέπει εις φιλοπάτριδας άντρας, δια να ανταπεξέλθουν κατά των εχθρών της Πατρίδος των.

Παρεκάλεσαν θερμώς τον αυτόθι ανθυπασπιστήν του Πεζικού κ. Κουρέαν, όπως τους διδάξει τας στρατιωτικάς ασκήσεις και τον χειρισμόν του όπλου.

Ο ανθυπασπιστής προθύμως εδέχθη και τα γυμνάσια ήρχισαν ήδη.

Μέχρι του 40 και του 50 έτους προσέρχονται πάντες και γυμνάζονται. Ήδη επεράτωσαν τους βηματισμούς και ζητούν όπλα, τα οποία δεν αμφιβάλλομεν ότι θα τους δοθούν, προκειμένου περί τόσον εξόχως πρακτικού και εθνικού σκοπού... »

"Η γιαγιά Πηνιώ" - Όλγας Κοκκίνου Στασινοπούλου

Του Γιώργου Βλαχόπουλου

Είναι αλήθεια ότι παίρνοντας στα χέρια την "Γιαγιά Πηνιώ" με σκοπό να περιδιαβείς τις "μνήμες" που έχουν καταγραφεί, χρειάζεσαι αρκετή ποσότητα θάρρους για να γράψεις σε λίγες γραμμές την βιβλιοκριτική σου, αφού σε συνοδεύει συνέχεια η αίσθηση ότι δεν διαθέτεις το απλό παιδικό βλέμμα που φώτιζε το παιδικό προσωπάκι, σαν άκουγε τα παραμύθια της γιαγιάς. ΄Ομως η ζεστασιά που εκπέμπει και μόνο ο λιτός τίτλος του βιβλίου, με σπρώχνει στην περιπέτεια να γράψω την γνώμη μου για το πόνημα αυτό, έτσι σε μια ανάσα, σίγουρος πως η "Γιαγιά Πηνιώ", πίσω από τον ώμο μου, παρακολουθεί με αυστηρή αγάπη τις λέξεις που βγαίνουν από την γραφίδα μου.

Με μία πολύ καλαίσθητη έκδοση της Νομ. Αυτοδιοίκησης Καστοριάς η συγγραφέας κ. Όλγα Κοκκίνου Στασινοπούλου έσκυψε ευλαβικά στο ποτάμι της οικογενειακής της (και ...μας) παράδοσης και μας πρόσφερε το δροσερό ζωογόνο νερό απο τα χέρια και την ψυχή της "Γιαγιάς Πηνιώς". Σε μια πολύ ζωντανή, μεστή, σύντομη και γρήγορη αφηγηματική γλώσσα, χωρίς περιττές αναδρομές, άνοιξε η συγγραφέας το σεντούκι της Γιαγιάς της Πηνιώς, της πανελλήνιας γιαγιάς που όλοι έχουμε σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο, και μας άφησε να μοιραστούμε μαζί της γεύσεις και μνήμες, θύμησες και συνταγές, θάματα και οράματα μα πιο πολύ το χάδι, εκείνο το βελούδινο χάδι που μόνο ένα ροζιασμένο χέρι και ένα χαμόγελο αγαπημένο μιας ελληνίδας γιαγιάς ξέρει και μπορεί να προσφέρει.

Σεμινάριο με θέμα: «Παραδοσιακοί χοροί των Βλάχων της Ηπείρου»

Λαογραφικός Σύλλογος Βλάχων Βόλου

Ο Λαογραφικός Σύλλογος Βλάχων Βόλου, στα πλαίσια της επιμόρφωσης πάνω στους παραδοσιακούς χορούς των Βλάχων και σε συνεργασία με τον Σύλλογο Βλάχων Θεσπρωτίας, διοργανώνει σεμινάριο με θέμα τους παραδοσιακούς χορούς των Βλάχων της Ηπείρου.

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 28/4/2012, από τις 5 έως τις 7 το απόγευμα στο γυμναστήριο του Συλλόγου (Ισιδώρου 44, Νέα Ιωνία). 

Θα διδάξουν: 

Χορό: Λευτέρης Μπουτάσης, 

Χοροδιδάσκαλος του Συλλόγου Βλάχων Θεσπρωτίας.

Λαογραφικά στοιχεία των Βλάχων της Θεσπρωτίας: 

Δημήτρης Τάμπας, Πρόεδρος του Συλλόγου 

Είσοδος ελεύθερη
Τα σεμινάρια θα συνεχιστούν και με άλλους Συλλόγους της Π.Ο.Π.Σ.Β.

8 Οκτωβρίου 1911, Είδηση: ληστεία στο Κεφαλόβρυσο

Εφημερίδα ''Μακεδονία'' - 8 Οκτωβρίου 1911

Ληστεία στο Κεφαλόβρυσο (Μετζητιέ) Πωγωνίου

Παραθέτουμε ένα δημοσίευμα -εκ των πολλών- της εφημερίδας ''Μακεδονία'' που αναφέρεται σε περιστατικό ληστείας στο Κεφαλόβρυσο Πωγωνίου (φώτο αριστερά) προς το τέλος της περιόδου της τουρκοκρατίας -στις 8/10/1911- που μας δίνει ορισμένες πληροφορίες για την δημόσια ασφάλεια του υπόδουλου ελληνισμού...

Συγκεκριμένα, η είδηση αναφέρει τα εξής:

«ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ - ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΠΩΓΩΝΙΟΝ

Πληροφορούσιν ημάς εκ Πωγωνίου ότι σειρά νυκτοκλοπών λαμβάνει χώραν καθ' εκάστην εις πολλά χωρίαν του τμήματος.

Εις Μετζητιέ έκλεψαν ολόκληρον παντοπωλείον του Φραστανίτου παντοπώλου και 25 λίρας εις μετρητά, του άφησαν μόνον δέκα πακέτα καπνόν να διασκεδάζη την μελαγχολίαν του. Οι παθόντες μετέβησαν εις Βοτσίναν και παρεπονέθησαν εις τον Καϊμακάμην, ούτος δε τοις απήντησεν απλούστατα: τι να σας κάμω; μήπως έχω στρατιωτικήν δύναμιν; φυλαχθήτε όπως ημπορήτε.

Το ζήτημα όμως είναι πως να φυλαχθούν οι ατυχείς κάτοικοι.

Χωροφυλακή δεν υπάρχει, εις τους κατοίκους απαγορεύεται και το ελάχιστον όπλον, αν δε κανείς εν τη απελπισία του πυροβολήση με το δίκανον του και τραυματίση τουλάχιστον κανένα, κινδυνεύει να φονευθή από τους ληστάς αργότερον και να πάθη ολόκληρον το χωριό. Οι λησταί, όπως λέγουν, είναι οι τουρκαλβανοί Μούστος και συντροφία.»

Σωτήρης Σγούρος

Σωτήρης Τόγελος, Σωτήρης Σγούρος, 
Σωτήρης Γοργογέτας

Του Γρηγόρη Χατζηλυμπέρη

To όνομα Σωτήρης Σγούρος, για μας τους Γαρδικιώτες, αλλά και για τους θιασώτες της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους δημοτικούς κλαρινίστες. Ένας μουσικός που, μέσα από την προτίμηση του κόσμου και τη δημοφιλία του, συνέβαλε αποφασιστικά στην ευαισθητοποίηση του κόσμου και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων στην πατρώα μας μουσική, αλλά και την προστάτεψε σε εποχές αλλοίωσης και παραχάραξης. Ένας πραγματικός «κύριος», κατά κοινή ομολογία, στο πατάρι, γεγονός που τον έκανε πάντοτε να ξεχωρίζει. Ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της γενιάς των πρώτων μεταπολεμικών μουσικών, μιας γενιάς που, παρά τα βάσανα και τη φτώχεια, υπήρξε και η τελευταία που βίωσε την παράδοση ως καθημερινή πράξη, σιμά στον χώρο και το χρόνο που αυτή γεννήθηκε, αλλά και έζησε από κοντά τους προπολεμικούς μουσικούς. 

Αυτός είναι και ο λόγος που ο Σωτήρης, παρά τις δυσκολίες και τους όποιους «συμβιβασμούς» του επαγγέλματος, παρέμεινε αυθεντικός, με ένα σοφά λιτό, βιωματικό παίξιμο που άγγιζε και ξεσήκωνε παλαιοτέρους και νεοτέρους, ένα παίξιμο που ανέβλυζε από την ψυχή όλων μας. Και με αυτό το παίξιμο αρραβώνιασε, πάντρεψε, βάφτισε, γλέντησε και πανηγύρισε γενεές και γενεές. Αυτό το παίξιμο τον καταξίωσε και τον οδήγησε να συνεργαστεί με πολλούς άλλους μεγάλους του δημοτικού τραγουδιού σε Ελλάδα και εξωτερικό (ενδεικτικά αναφέρουμε τους Τάσο Χαλκιά, Ογδοντάκη, Σέμση, Καρύπη, Νταράλα, Βάιο Μαλλιάρα). Αλλά ήταν επίσης αυτό το παίξιμό του, μέσα από το οποίο ανέδειξε την Τρικαλινή παράδοση και την κοιτίδα του, το τρανό Γαρδίκι Ασπροποτάμου, το οποίο ποτέ δεν ξέχασε και αγάπησε ίσαμε τη ζωή του. 

Αλλά εκτός από το ξακουστό του κλαρίνο, ο Σωτήρης ο Σγούρος είχε ξεχωριστό μεράκι και για το τραγούδι. Ένα τραγούδι που έβγαινε από την ψυχή του. Απόδειξη πως μόνο άμα βρισκόταν σε γλέντι με μερακλήδες, με ανθρώπους που ένιωθαν το δημοτικό τραγούδι και τις αξίες που αυτό εκφράζει, άμα ερχόταν στο κέφι, τότε έπιανε το μικρόφωνο και μας θύμιζε τραγούδια ξεχασμένα, τραγούδια παλιακά και αυθεντικά. Τραγούδια που μας ξεσήκωναν, τραγούδια που μιλούσαν στην καρδιά μας, τραγούδια-διδάγματα για κάθε νέο άνθρωπο και ιδιαίτερα για τους νέους δημοτικούς μουσικούς. 

15 Μαρτίου 1900, Δημοσίευμα-Ντοκουμέντο για την αποτυχημένη προσπάθεια ίδρυσης ρουμανικού σχολείου στον Κοκκινοπηλό Ελασσόνας

Οι βλαχόφωνοι πληθυσμοί της περιοχής του Ολύμπου δεν αισθάνονταν να διαφοροποιούνται από τους ελληνόφωνους κατοίκους της περιοχής γι αυτό και η ρουμανική προπαγάνδα απέτυχε παταγωδώς. 

Το άφθονο ρουμανικό χρήμα και η συνεργασία  των προπαγανδιστών με τους Βούλγαρους κομιτατζήδες δεν κατάφεραν να επιτύχουν τον στόχο τους καθώς οι βλαχόφωνοι του Ολύμπου είχαν ισχυρό εθνικό φρόνημα και πρωταγωνίστησαν στην ανάπτυξη και δράση των αρματολικίων αλλά και στις επαναστατικές κινήσεις του νεότερου ελληνισμού για την απελευθέρωση.

Η Ρουμανία δαπάνησε ποταμούς χρυσού για να πείσει τους βλαχόφωνους Έλληνες ότι τάχα είναι Ρουμάνοι αλλά απέτυχε οικτρά. Οι εξαιρέσεις πάντα θα υπάρχουν βέβαια για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. 

Οι βλαχόφωνοι από πολύ νωρίς καλλιέργησαν και μετέδωσαν την ελληνική παιδεία ακόμη και στις χώρες του εξωτερικού όπου πολλοί μετοίκησαν για διάφορους λόγους ενώ ο δεύτερος γλωσσικός κώδικας παραμένει προφορικός και χρησιμοποιούνταν ενδοοικογενειακά σε κλειστό κοινωνικό κύκλο.

«Η συμβίωση των Βλάχων με τον ελληνικό κόσμο και η προφανής ιστορική και πολιτιστική τους καταγωγή απ’αυτόν, συνετέλεσαν ώστε να μην αισθανθούν την ανάγκη να χρησιμοποιήσουν το επίκτητο γλωσσικό τους όργανο για να εκφράσουν τα πολιτιστικά τους αγαθά, αφού αυτά ταυτίζονται με εκείνα του ελληνόφωνου κόσμου.» (''Γραμματική της Κοινής Κουτσοβλαχικής'' των γλωσσολόγων Ν. Κατσάνη και Κ. Ντίνα)

Το δημοσίευμα (φώτο πάνω αριστερά) της αθηναϊκής εφημερίδας ''ΣΚΡΙΠ'' στις 15  Μαρτίου 1900 αποτελεί ντοκουμέντο της αποτυχημένης προσπάθειας της ρουμανικής προπαγάνδας στον Κοκκινοπηλό Ελασσόνας για ίδρυση ρουμανικού σχολείου. 

Συγκεκριμένα, αναφέρει τα εξής:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Π.Ο.Π.Σ.Β. - Σχετικά με την ανάθεση της διοργάνωσης του 28ου Ανταμώματος

Με αφορμή τα σχόλια από μέρους των εκπροσώπων της Παλαιομάνινας κ. Στεργίου και Κουτουβέλη σε ιστοχώρους κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με την ανάθεση της διοργάνωσης του 28ου Ανταμώματος των Βλάχων έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

Η παρούσα διοίκηση της ΠΟΠΣΒ είναι αυτή που ανέδειξε για πρώτη φορά τη θυσιαστική μετοχή των Βλάχων στην άμυνα κι έξοδο του Μεσολογγίου και το συμβολισμό που εκπέμπει η Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου στο βλαχόφωνο Ελληνισμό. Το ΔΣ της ΠΟΠΣΒ έχει εμπράκτως δείξει ότι δεν αποσκοπεί στον εύκολο ενυπωσιασμό και δε δέχεται ούτε μαθήματα πατριωτισμού ούτε υποδείξεις εθνικής ευαισθησίας. Δεν υπάρχει γωνιά της Πατρίδας μας σχετιζόμενη με τη βλαχική παρουσία που να μην έχει να επιδείξει αναφορές, θυσίες κι Ολοκαυτώματα. Και καμιά δεν υπερέχει η υστερεί έναντι κάποιας άλλης σε συμβολισμό και περιεχόμενο.

Ο κ. Στεργίου σε εκτενή σχόλιά του ανέφερε μεταξύ άλλων εμφατικά «ο κ. Μαγειρίας μας ζητούσε 25.000 ευρώ ως "εγγύηση"!» για την ανάθεση της διοργάνωσης. Το ΔΣ της ΠΟΠΣΒ αισθάνεται την ανάγκη να διευκρινίσει ότι ΚΑΝΕΝΑ ΔΣ της ΠΟΠΣΒ δεν έχει διαχειριστεί, ούτε διαχειρίζεται κι ούτε πρόκειται να διαχειριστεί χρήματα για τη διοργάνωση του Ανταμώματος. Η διαχείριση των χρημάτων γίνεται από τον τοπικό Σύλλογο και το φορέα που αναλαμβάνει τη διοργάνωση του Ανταμώματος. Το αναφερόμενο ποσό είναι, ενδεικτικά, αυτό που απαιτείται εάν θέλουμε το Αντάμωμα να διατηρηθεί τουλάχιστο στο μέχρι τώρα επίπεδο. Η αναφορά του κ. Κουτουβέλη και το σχετικό βιντεάκι-σχόλιο για τη σίτιση των χορευτών είναι επιεικώς απαράδεκτη αν όχι άκρως προσβλητική. Κανείς από τους συμμετέχοντες σε Αντάμωμα Συλλόγους Βλάχων δεν έχει δώσει το παραμικρό δικαίωμα να αιωρείται ότι είναι κοινός «τζαμπατζής» κι ότι άφησε νηστικούς τους χορευτές του με ένα «σαντουϊτσάκι». Περισσεύει η περηφάνεια κι η αξιοπρέπεια στους Βλάχους μας. 

Εφημερίδα «Μακεδονία», 5 Απριλίου 1919: «Οι Κουτσοβλάχοι Κρουσόβου και Μοναστηρίου ζητούν την ένωσιν των με την Ελλάδα»

Το δημοσίευμα της εφημερίδας «Μακεδονία» -στις 5 Απριλίου 1919- που έχει τον τίτλο:

«Οι Κουτσοβλάχοι Κρουσόβου και Μοναστηρίου ζητούν την ένωσιν των με την Ελλάδα» 

αναφέρεται στις προσπάθειες των ομογενών μας από την Πελαγονία (σημ. Fyrom) να ενωθούν οι περιοχές αυτές με την μητέρα Ελλάδα.

Η επιστολή απεστάλη στους τότε ηγέτες των Μεγάλων Δυνάμεων και στον Ελευθέριο Βενιζέλο και έχει ως εξής:

«Οι υπογεγραμμένοι διαμαρτυρόμεθα, εν ονόματι των Κουτσοβλάχων Μοναστηρίου και Κρουσόβου, δια τας ενεργείας της Κουτσοβλαχικής επιτροπής της μεταβάσης εις Παρισίους, και ζητούσης την ένωσιν ημών μετά των Ιταλών.

Ανήκοντες εις 54 Συνδικάτα και σωματεία, είμεθα εις θέσιν να γνωρίζωμεν και βεβαιώσωμεν κατηγορηματικώς, ότι ουδεμία εντολή υπό οιουδήποτε Κουτσοβλάχου εδόθη εις την εν λόγω επιτροπήν, ήτις είναι όργανον της απληστίας των Ιταλών εν τη Βαλκανική. 

Εξαιρέσει μεμονομένων προσώπων, μισθάρνων των ξενικών προπαγανδών, η μεγίστη πλειονότης των Κουτσοβλάχων αρχήθεν έσχων εθνικήν συνείδησιν ελληνικήν, δώσασα θαυμαστήν ώθησιν προς τον ελληνικόν πολιτισμόν δια περιφανών ανδρών γραμμάτων, επιστημόνων και εμπόρων, ως οι Παπαγεωργίου Στυλίδης, Πανταζίδης και Δημητρίου.

Αποκρούοντες πάση δυνάμει παν σχέδιον υποβάλον τας εστίας μας υπό οιονδήποτε ζυγόν παρακαλούμεν υμετέραν εξοχότητα να ευαρεστηθή να ζητήση αποστολή Διεθνούς επιτροπής επί τόπου, όπως γνωρίση τα αληθείς διαθέσεις των Κουτσοβλάχων του Μοναστηρίου και Κρουσόβου, οίτινες πιστοί εις τα παραδόσεις των και συνειδότες των δικαίων δεν θα παύσωμεν εργαζόμενοι υπέρ της ενώσεως μετά της Μητρός Ελλάδος.