Η Επικαιρότητα του Κουτσοβλαχικού Ζητήματος (1)

Ευχαριστήρια Επιστολή του
Καποδίστρια προς τον Σ. Γ Σίνα (1)

Διαπλεκόμενα Συνθήκης

Βουκουρεστίου

Στην Διάσκεψη του Βουκουρεστίου 1913 οι βλαχόφωνοι (λατινόφωνοι) Έλληνες παραχωρούνται εκπαιδευτικά και εκκλησιαστικά στην Ρουμανία. Στεντόρεια φωνή διαμαρτυρίας υψώνει ο κυπριακής καταγωγής νομικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ν. Σαρίπολος (1876-1944), όπως έντονα και έμπρακτα διαφωνεί και ο Γενικός Διοικητής Μακεδονίας Στ. Δραγούμης φθάνοντας στη παραίτησή του.

Πάντως η ‘παραχώρηση’ αυτή  αποδεικνύει ότι έγινε  από ανθρώπους που δεν γνώριζαν την ιστορική πραγματικότητα και παραχώρησαν ελληνικούς πληθυσμούς σε ξένους. Παραχώρησαν αυτούς που πρωταγωνίσθησαν στην επανάσταση του 1821, με λίγα λόγια παραχώρησαν αυτό ‘τούτο το Ελληνικό Έθνος’.

Έλληνες οι βλαχόφωνοι

Oι λαοί, Γάλλοι, Γερμανοί, Ούγγροι, Ρώσοι κ.α., μεταξύ των οποίων ζουν οι βλαχόφωνοι κατά την μακραίωνη ελληνική διασπορά εξ αιτίας της τουρκοκρατίας, θεωρούν Έλληνες τους Κουτσόβλαχους. Σύμφωνα δε με τους Ρουμάνους Giurescu και Nasturel  η λέξη  ‘Κουτσόβλαχος’ κατά τον ρουμανικό λαό σημαίνει τον Έλληνα.

Αυτοπροαίρετη  μαρτυρία ελληνικότητας των βλαχοφώνων στη ξενιτιά

Οι ίδιοι μάλιστα διακηρύσσουν την ελληνικότητά τους και επίσημα στις χώρες που καταφεύγουν. Ο ακαδημαϊκός και καθηγητής του πανεπιστημίου Βουκουρεστίου N. Ιοrga σε άρθρο του γράφει πως δηλώνονται οι   βλαχόφωνοι βορειοηπειρώτες Μοσχοπολίτες στις επίσημες αρχές της Πολωνίας: «Honoratus Constantinus Tuszynski, Graecus, vinipola, de civitates Moscopolis…1780» κ.α.

Γραικόβλαχοι του Σίνα και αναχαίτιση προπαγάνδας προσεταιρισμού τους

Τα σωματεία αποδήμων ελλαδιτών έχουν την επωνυμία ‘Γραικόβλαχοι’. Με αυτό το σύνθετο όρο δηλώνουν δίγλωσσοι  Έλληνες (πρώτο συνθετικό) και λατινόφωνοι (δεύτερο συνθετικό) για να διακρίνονται από άλλους χρήστες λατινογενούς ιδιώματος, ιδιαίτερα της Δυαδικής Μοναρχίας, τους Αρντελεάνους, οι οποίοι επιχειρούν προσεταιρισμό και αφομοίωση των απόδημων Ελλήνων βλαχοφώνων. Άλλωστε, ο Σίνας  στην  αλληλογραφία του με τον Κυβερνήτη  της Ελλάδας Καποδίστρια   υπογράφει ως Πρόεδρος  της Αδελφότητας των Γραικοβλάχων Βιέννης.

Βλάχοι βοσκοί στο διαδίκτυο

Της Χριστίνας Ταχιάου

Η περιοχή είναι μαγική. Λάθος: είναι θεϊκή. Αυτό είναι έργο του Ολύμπου και των θεών που το φιλοξενούν στα πόδια τους. Ή, μήπως, των μουσών, που σεργιανούσαν στα Πιέρια;

Βλέπετε το Λιβάδι βρίσκεται στην οροσειρά του Ολύμπου ενώ πίσω στέκουν περήφανα τα Πιέρια.

Στην ουσία πρόκειται για ένα ορεινό ακρωτήρι του Τιτάριου Όρους και δεσπόζει της κοιλάδας της αρχαίας Τριπολίτιδας. 

Απίθανοι άνθρωποι οι Λιβαδιώτες. Βλάχοι, παιδί μου, περίμενες τίποτα λιγότερο; Με πολύ χιούμορ, ιδέες και δραστηριοποίηση. Κι αλληλοϋποστήριξη και συνεργασία. Και κέφι. Πως είπατε; Δεν σας ταιριάζει με το προφίλ του βουνίσιου κτηνοτρόφου, του αποκομμένου από τον πολύ τον κόσμο;

Αν γνωρίσετε Λιβαδιώτες, θα αλλάξετε γνώμη για το στερεότυπο του Βλάχου.

Γεώργιος Χρ. Μόδης

Ο Γεώργιος Μόδης (14 Μαΐου 1887 – 18 Ιουνίου 1975) ήταν πολιτικός και ένας από τους κυριότερους συγγραφείς του Μακεδονικού αγώνα, στον οποίο έλαβε μέρος μόλις αποφοίτησε το 1906 από το Γυμνάσιο του Μοναστηριού Πελαγονίας, ως μέλος του ανταρτικού σώματος του Γ.Βολάνη.

~ {Φωτο αριστερά: 14 Μακεδονομάχοι σε προχωρημένη ηλικία, όπου διακρίνεται και ο Γεώργιος Μόδης (πρώτος από δεξιά στην επάνω σειρά)}

Ο Γεώργιος Μόδης προερχόταν από βλαχόφωνη οικογένεια και γεννήθηκε το 1887 στο Μοναστήρι Πελαγονίας. Τελείωσε το γυμνάσιο Μοναστηρίου και στη συνέχεια κατατάχθηκε στο αντάρτικο σώμα του Κρητικού Γ. Βολάνη που δρούσε στο Μορίχοβο. Συμμετείχε σε πολλές συμπλοκές με Βούλγαρους κομητατζήδες και Οθωμανικά στρατεύματα και τραυματίστηκε σε μάχη με Οθωμανικό στρατό στη Μπέσιστα του Μοριχόβου. Μετά τον τραυματισμό του εγκατέλειψε την ένοπλο δράση και η Εσωτερική Οργάνωση Μοναστηρίου τον διόρισε γραμματέα στη Μητρόπολη Μογλενών και Φλωρίνης, στη Φλώρινα, το 1909, όπου υπηρέτησε για μικρό διάστημα. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Μοναστήρι και δημοσιογράφησε στην εφημερίδα Φως που εξέδιδε η Πολιτική Λέσχη Μοναστηρίου.

Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εμπορικές επιστήμες στην Ακαδημία Όθωνος Ρουσόπουλου. Εκλέχτηκε επί σειρά ετών, βουλευτής Φλώρινας και διατέλεσε Νομάρχης Φλώρινας. Την περίοδο 1932 – 1933 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Ηπείρου. Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε στο στρατόπεδο "Παύλου Μελά" στη Θεσσαλονίκη. Μετά την απόλυσή του από τις φυλακές, φυγαδεύτηκε στη Μέση Ανατολή. Τον Οκτώβριο του 1944 επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου, Γενικός Διοικητής Μακεδονίας. Το 1950 ανέλαβε Υπουργός Εσωτερικών και το 1951 υπουργός Παιδείας. Ανέπτυξε πλούσιο συγγραφικό έργο με κυριότερα έργα τα: "Μακεδονικές Ιστορίες" και "Αγώνες στη Μακεδονία" του οποίου τη συγγραφή δεν πρόλαβε να τελειώσει, καθώς πέθανε στις 18 Ιουνίου του 1975. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, και οργάνωσε πολλές επιτροπές Μακεδονομάχων με σκοπό την ανέγερση ανδριάντων των Μακεδονομάχων. Διατέλεσε πρόεδρος της επιτροπής για την ανέγερση αγαλμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου και του Αριστοτέλη. Κατά τη διάρκεια της επταετίας εξαναγκάστηκε από το καθεστώς, να παραιτηθεί από την προεδρία της επιτροπής.[1]

Το 2011 ανεγέρθηκε προτομή του στην κεντρική πλατεία της Φλώρινας, που φέρει το όνομά του (πλατεία Γεωργίου Μόδη).[2] 

Μοναστήρι ή Βιτώλια - Πνευματική ζωή

Του Κ. Ν. Πλαστήρα

Δρ. Φιλολογίας

Το Μοναστήρι, πρωτεύουσα του ομώνυμου Βιλαετίου στα χρόνια της Οθωμανικής κατάκτησης και δεύτερο μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Μακεδονίας μετά τη Θεσσαλονίκη, έχει να επιδείξει σημαντική πολιτισμική δράση κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών του 19ου αιώνα και κυρίως στα πρώτα χρόνια του 20ού αι. μέχρι το 1913, όταν οριστικά επιδικάστηκε στη Σερβία, μένοντας έξω από τα ελληνικά σύνορα.

Η οικονομική ευρωστία των Ελλήνων κατοίκων του και το φιλοπρόοδο πνεύμα τους συνετέλεσαν στην ίδρυση σχολείων, σωματείων, ευαγών ιδρυμάτων, στην ανέγερση οικοδομημάτων που στέγαζαν τις δραστηριότητες αυτές, εκκλησιών, σχολείων, νοσοκομείου, όπως και στη στήριξη οικονομική και ηθική του Μακεδονικού Αγώνα. Επιστέγασμα όλων αυτών έρχεται η πνευματική άνθηση που εκφράζεται κυρίως με την ανάπτυξη της τυπογραφίας, του Τύπου και των εκδόσεων.

(~ Φωτο επάνω αριστερά: Πρώτη σελίδα (φ 60, 4 Σεπτεμβρίου 1911) της εφημερίδας ''Το Φως'', με άρθρο - νεκρολογία για τον διαπρεπή Θεσσαλονικιό Δημήτριο Στ. Λάλλα, γραμμένο από τον μοναστηριώτη ποιητή και λόγιο Γ. Θ. Σαγιαξή. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας κυκλοφόρησε Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 1910, ενώ τελευταίο γνωστό είναι το φύλλο 94: Σάββατο 5 Μαϊου 1912. Ανάμεσα στους συντάκτες και συνεργάτες συναντάμε τους λόγιους Γ. Μόδη, Γ. Σαγιαξή, Π. Κυριαζή κ.α.) 

Τυπογραφεία - Τύπος

Μετά τις φιλελευθεροποιήσεις των Νεοτούρκων (1908) και την άρση της προληπτικής λογοκρισίας διαπιστώνεται η ύπαρξη δυο ελληνικών τυπογραφείων: του τυπογραφείου των Αδελφών Α. Πίλλη και του Διεθνούς Εμπορικού Τυπογραφείου. 
Από το τυπογραφείο των Αδερφών Α. Πίλλη γνωρίζουμε, σήμερα, τρεις εκδόσεις βιβλίων, ενώ στο τυπογραφείο αυτό το 1910, άρχισε να τυπώνεται η μοναδική ελληνική εφημερίδα του Μοναστηρίου, Το Φως. Η εφημερίδα αυτή έφερε τον υπότιτλο: Ελληνική εφημερίς πολιτική, φιλολογική και εμπορική εκδιδομένη κατά Κυριακήν, ενώ αργότερα εκδιδόταν κάθε Σάββατο. Ήταν τετρασέλιδη και το πρώτο της φύλλο κυκλοφόρησε την Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 1910. Τελευταίο γνωστό είναι το φ. 94 (Σάββατο 5 Μαϊου του 1912). Εκδότης της αρχικά ήταν ο Σπυρ. Γ. Δούμας  ενώ από το φ. 48  (1911) ο Βασίλειος Χρ. Νώτης.

Εκδήλωση της ΠΟΠΣΒ προς τιμήν του κ. Αχιλλέα Λαζάρου

Δεόντως προς την περίσταση πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013 στην Παλαιά Βουλή η εκδήλωση προς τιμήν του Δρος κ. Αχιλλέα Λαζάρου, που διοργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων ως ιδρυτικό μέλος της Παγκόσμιας Βλαχικής Αμφικτιονίας. 

Η εκδήλωση εντάσσονταν στο πλαίσιο υλοποίησης της από 30 Ιουνίου 2012 απόφασης της 2ης Συνδιάσκεψης της Παγκόσμιας Βλαχικής Αμφικτιονίας στην Καλαμπάκα, η οποία αποφάσισε την αναγόρευση του κ. Αχιλλέα Λαζάρου σε Επίτιμο Πρόεδρο αυτής, για την προσφορά του, με την πένα και το λόγο, στη δια βίου έρευνα και μελέτη του βλαχόφωνου κόσμου, δυναμικού και συστατικού στοιχείου του διαχρονικού Ελληνισμού, και τη σύνολη συμβολή του στα νεοελληνικά γράμματα. Την εκδήλωση υποστήριξε η Ιστορική κι Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος.

Τον τιμώμενο συγγραφέα και το έργο του παρουσίασαν ο κοσμήτορας της Θεολογικής σχολής του ΑΠΘ καθηγητής Μιχ. Τρίτος κι ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Θεόδωρος Τζώνος, ενώ προλόγισε ο Πρόεδρος της ΠΟΠΣΒ και της Παγκόσμιας Βλαχικής Αμφικτιονίας κ. Μιχάλης Μαγειρίας. 

Η μεγάλη και δυναμική παρουσία στην εκδήλωση των εκροσώπων των απανταχού Ελλήνων Βλάχων καθώς και των βλάχικων Συλλόγων του Λεκανοπεδίου Αττικής, ιδιαίτερα των μη μελών της ΠΟΠΣΒ, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά της, κατέδειξε τη γενικευμένη αναγνώριση προς την Ομοσπονδία επιβεβαιώνοντας έτσι και το δυναμισμό της. Η παρουσία μελών της κυβέρνησης και πλειάδας βουλευτών καθώς κι εκπροσώπων κομμάτων από ένα ευρύ πολιτικό φάσμα είναι περίτρανη απόδειξη της αναγνώρισης της Πολιτείας προς τη λατινόφωνη Ρωμιοσύνη και την προσφορά της στο Έθνος.

Грчки заедници во поранешна Југославија (17 - 20 век)

Για ελληνικά: Οι Ελληνικές Παροικίες στην Πρώην Γιουγκοσλαβία (17 - 20ος αι.)

Од Јоанис Папандријанос

Заменик професор на Демокрит Универзитетот во Тракија.

За време на Отоманското владеење во областа на поранешна Југославија се создаваа и ``цветаа`` вредни грчки колонии, кои што се должат на миграциите на Епирците, Тесалијците, Тракијците и главно Македонците кои веќе беа почнати од крајот на 16 век.

Грчките колонии во југословенските земји можеме да ги поделеме на две поголеми групи:  од една страна оние кои беа основани и се развиваа во различни области на бивша Југославија што се наоѓаат северно од Белград, а од друга страна оние кои што се креираа јужно од Белград, во чиста српска област. 

Но причините кои придонесоа за формирањето на овие две категории на грчки колонии, беа различни. Како главни причини за миграцијата, која започнува бавно по освојувањето на Константинопол и се засилува во текот на 18 век, од страна на историчарите се смета што следува:

Слабоста во планинските и изолирани области да се хранат многубројните жители, кои што за да ги избегнат различните угнетувања од Турците, ги напуштија рамнините и побарале засолниште во овие области, недостатокот на  безбедност во северна Грција, кој почна да се чувствува уште од почетокот на 17 век, развојот на Европските социо - економски односи меѓу Истокот и Западот, кој што се забележува по падот на византискиот град и особено по потпишувањето на историските договори на Passarowitz во 1718 и во Белград во 1739, падот на популацијата во унгарските провинции од Хабсбуршката империја и конечно уништувањето на Москополе (Moshopolis) во 1769.

Втората пак емиграција, која што започна околу 1804 и го достигна својот врв во 1830 година, се должи на следниве две причини: жеддта за збогатување во полу - независна тогашна Србија и неуспехот на револуционерни движења во Северна Грција во 1821-1822 година. Репресијата на движењата во северниот дел на Грција, која што беше придружена од брутален тероризам, придонесе голем број жители на оваа област да ги напуштат своите татковини и да пребегаат во Србија.

Како што е случај и денес со иселениците Грци во Канада, во Америка, во Австралија и во други места, така и тогаш нашите сонародници мигрирале само каде што имало соодветни услови за развој на трговија и други работи. Главно се населиле долж главните копнени  и водни патишта. Така, ретко се среќаваат да мигрираат во Босна, Херцеговина и во Западна Србија, додека нивните колонии и заедници кои што се наоѓаа во градовите на бреговите на реките Морава и Дунав, се доволни.

Dnevnik: «Атина се обидува да создаде грчко малцинство кај нас»

Για ελληνικά, διαβάστε: εδώ

Наводната ``Демократија`` на Скопје (ФИРОМ), се обидува со различни пристапи да ги донесе Влахофоно-Грците во националност Власи (односно, се обидува на секој можен начин да им всади идеја дека Власите се посебна, одделена националниост од Грците), која што ќе може некои други да ја искористат (на пр. Романија), така што ќе ги оддели од своите корени, од грчкиот јазик и култура... истовремено одгледувајќи и анти-грцизам. Дури и останатите Грци, но не Власи, во ФИРОМ, немаат основни права на комуникација, едукација, јазично и културно изразување.
Читајте го ова издание на ``Дневник``:

Датум: 23.01.2013, 17:58

ШТО СЕ KРИЕ ЗАД ФИНАНСИРАЊЕТО ЈАЗИЧНИ KУРСЕВИ

Во финансирањето за изучување грчки јазик во Битола преку фантомски грчки организации историчарите гледаат смислен обид за вештачко создавање грчко малцинство

Со финансирање курсеви по грчки јазик во пограничните региони јужниот сосед се обидува вештачки да создаде грчко малцинство во Македонија. Вакви се коментарите на некои од историчарите на прашањето каков интерес имаат грчки невладини организации да плаќаат изучување грчки јазик во Битола. Kако што објави „Дневник“, битолчани велат дека ги носеле на бесплатно летување во Грција оти учеле грчки јазик, но никој не ги открива имињата на грчките невладини организации што финансираат. Од грчкиот конзулат потврдуваат дека ваквата соработка е преку грчки организации, но додаваат дека не се мешаат во работата на школите за изучување јазик. 

Историчарот Димитар Вамваковски-Љоровски со ваквите курсеви гледа смислен обид за грцизирање на дел од македонското население, пред с`, на влашкиот етникум во земјава. Тој вели дека со изучувањето на јазикот се прават обиди да се наметне грчката култура. 

Στέργιος Δαρδακούλης - Το καμάρι της ελληνικής παράδοσης

Γιος του Γιώργου και της Κωσταντίας Δαρδακούλη από το Μακρυχώρι Λάρισας. Είναι βλαχόφωνος με καταγωγή από το Περιβόλι της Πίνδου. Γεννήθηκε στο Παλαιό Σκυλίτσι της Ημαθίας. Τραγουδάει από πολύ νεαρή ηλικία δίπλα στον αείμνηστο κλαρινίστα Ηλία Ανδρέου με τον οποίο έγραψε σε βινύλιο 12 τραγούδια ελληνόφωνα και βλαχόφωνα. 

Έχει τραγουδήσει σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου όπως ο Καναδάς, η Γερμανία, η Ελβετία, η Σερβία, η Αλβανία, η FYROM, η Ρουμανία, η Αυστραλία, το Βέλγιο κλπ. αφήνοντας με το τραγούδι του πίσω του χαρές και νοσταλγία στους ξενιτεμένους μας. Συνεργάστηκε με μεγάλους μουσικούς του παραδοσιακού μας τραγουδιού όπως ο Κωστάκης Ζέρβας, ο Βασίλης Έξαρχος, ο Σταύρος Καψάλης, ο Νίκος Ράρρας, ο Γιώργος Μπραχόπουλος, ο Λάμπρος Μόσιος, ο Νίκος Χαλιγιάννης κλπ. Τραγούδησε δίπλα σε εξαίρετους συναδέλφους του όπως ο Κ. Τζήμας, ο Αντώνης Κυρίτσης , ο Σάββας Σιάτρας και πολλούς άλλους. 
Φιλοδοξεί να ερμηνεύσει πολλά τραγούδια ακόμη και να βάλει και αυτός έναν κρίκο στην αλυσίδα αυτών που κράτησαν ψηλά το δημοτικό μας τραγούδι και ιδιαίτερα αυτό του βλαχόφωνου.

Dnevnik: «Η Αθήνα προσπαθεί να δημιουργήσει ελληνική μειονότητα στο Μοναστήρι»

Η υποτιθέμενη "Δημοκρατία" των Σκοπίων (FYROM) προσπαθεί με διάφορες μεθοδεύσεις να περάσει στους βλαχόφωνους Έλληνες την ταυτότητα του Βλάχου ως εθνότητος, την οποία μπορεί και κάποιοι άλλοι να εκμεταλλευτούν (π.χ Ρουμανία), έτσι ώστε να τους αποκόψει από τις ρίζες τους, την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό... καλλιεργώντας παράλληλα και ανθελληνισμό. Φυσικά και οι υπόλοιποι Έλληνες -μη βλαχόφωνοι- της Fyrom δεν έχουν στοιχειώδη δικαιώματα επικοινωνίας, εκπαιδεύσεως, γλωσσικής και πολιτικής εκφράσεως...

Διαβάστε το σκοπιανό δημοσίευμα του «Dnevnik» :

Ιανουάριος 24, 2013.

Με τη χρηματοδότηση για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στο Μοναστήρι-Μπίτολα, μέσω φανταστικών ελληνικών ιστορικών οργανώσεων γίνεται μια σκόπιμη προσπάθεια για τεχνητή δημιουργία ελληνικής μειονότητας, γράφει το σλαβικό δημοσίευμα των Σκοπίων.

Η χρηματοδότηση αυτή για μαθήματα στην ελληνική γλώσσα σε παραμεθόριες περιοχές με τη γειτονική χώρα, αποσκοπεί σε μια προσπάθεια δημιουργίας τεχνητής ελληνικής μειονότητας στο κράτος των Σκοπίων.

Αυτό είναι το σχόλιο από ιστορικούς στην ερώτηση ποιο είναι το ενδιαφέρον των ελληνικών ΜΚΟ, που πληρώνουν  για τη μελέτη των ελληνικών στο Μοναστήρι.

Όπως αναφέρθηκε στο «Dnevnik», κάτοικοι του Μοναστηριού πήγανε δωρεάν διακοπές στην Ελλάδα, διδάχθηκαν την ελληνική γλώσσα, αλλά κανείς δεν αποκαλύπτει το ονόματα των ελληνικών μη κυβερνητικών οργανώσεων που τους χρηματοδότησε.

Η ΠΟΠΣΒ τίμησε τον κ. Ν. Μέρτζο, πρόεδρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και τον κ. Αντ. Μπουσμπούκη, ομότιμο καθηγητή γλωσσολογίας του Α.Π.Θ

Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε στο Μεγάλο Αμφιθέατρο της Αίθουσας Τελετών του ΑΠΘ 

η εκδήλωση της 

"ΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ 2013".

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης τιμήθηκαν, ο κ. Νικόλαος Μέρτζος πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών για τη σύνολη προσφορά του στη Βλαχουριά και τον Ελληνισμό κι ο ομότιμος γλωσσολόγος καθηγητής του ΑΠΘ κ. Αντώνης Μπουσμπούκης για τη συμβολή του στην έρευνα και μελέτη της βλάχικης γλώσσας και των νεοελληνικών διαλέκτων. 
Οι βραβευθέντες απήυθυναν χαιρετισμό, συνεχάρησαν κι ενθάρρυναν την ηγεσία της ΠΟΠΣΒ στο έργο της.

Για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε: εδώ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 20-01-2013

Με ξεχωριστή επιτυχία πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη οι διήμερες εκδηλώσεις στα πλαίσια της ''Κοπής της Πίτας των Βλάχων 2013''

Με ξεχωριστή επιτυχία πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη 

οι διήμερες εκδηλώσεις -19 και 20 Ιανουαρίου- στα πλαίσια της 

"ΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ 2013".

Πανελλήνια Ομοσπονδία 

Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων

Δελτίο Τύπου

Το Σάββατο 19 Ιανουαρίου στην κατάμεστη αίθουσα του αμφιθεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών διεξήχθησαν οι εργασίες της Ημερίδας "Οι Βλάχοι στο χωροχρόνο". 

Ο καθηγητής ΑΠΘ κ. Μιχάλης Τρίτος αναφέρθηκε στη σχέση των Βλάχων με την Ορθοδοξία και τη συμβολή της στη συγκρότηση της νεοελληνικής ταυτότητας. Ο ιστορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης Στέργιος Λαΐτσος στην ανακοίνωσή του αναφέρθηκε διεξοδικά στις ταυτότητα των Βλάχων της Ρωμανίας (Βυζάντιο) στην ιστοριογραφία. Ο κ. Λαΐτσος παρουσίασε μέσα από αναφορές στις πρωτογενείς ιστορικές πηγές τη χωροχρονική έκταση της λατινοφωνίας στη Ρωμανία, και τις ονομασίες με τις οποίες οι πηγές περιγράφουν τους λατινοφώνους Ρωμαίους έως τον 10ο αιώνα, όταν εμφανίζεται κι έκτοτε επικρατεί ο γενικός εθνογραφικός όρος Βλάχοι.

Την εκδήλωση χαιρέτησε ο βουλευτής Τρικάλων της ΝΔ κ. Κ. Σκρέκας ως εκπρόσωπος του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Παρεβρέθησαν οι βουλευτές Α΄Θεσσαλονίκης, υφυπουργός κ. Ι. Ιωαννίδης και Κ. Γκιουλέκας (ΝΔ), ο Περιφειριάρχης Ηπείρου κ. Αλ. Καχριμάνης, εκπρόσωπος του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, μέλη του ΔΣ της Παγκόσμιας Βλαχικής Αμφικτιονίας από την Αλβανία και την ΠΓΔΜ, βλαχικής καταγωγής αυτοδιοικητικοί παράγοντες από όλη την Ελλάδα, οι καθηγητές του ΑΠΘ Κ. Χρήστου, Α. Γκουτζιοκώστας, ο ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ Α.Μπουσμπούκης, οι τ. πρόεδροι της ΠΟΠΣΒ Φώτης Κιλιπίρης και Κώστας Αδάμ, εκπρόσωποι Συλλόγων μελών της Ομοσπονδίας, το ΔΣ της ΠΟΠΣΒ. Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε στο Μεγάλο Αμφιθέατρο της Αίθουσας Τελετών του ΑΠΘ η εκδήλωση της "ΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΩΝ ΒΛΑΧΩΝ 2013".