Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2021

100 χρόνια από τον θάνατο του Δημήτριου Μπατζιοτέλη από τη Σμίξη Γρεβενών


Δημήτριος Αστ. Μπατζιοτέλης

ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΩΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ Η ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΠΡΟΤΟΜΗΣ ΤΟΥ ΣΤΗ ΣΜΙΞΗ

Γράφει ο Απόστολος Γ. Νούσιας
Ιατρός, Αντιπρόεδρος Συλλόγου Σμιξιωτών

Ανατρέχοντας σε αρχειακά τεύχη της εφημερίδας  μας, παρατήρησα ότι αρκετοί ήταν οι συμπατριώτες  μας που γράψανε λίγα λόγια για τη δράση και τη  ζωή του ανθυπολοχαγού Δημητρίου Μπατζιοτέλη.  Είτε με περισσότερες, είτε με λιγότερες  λεπτομέρειες, όλα τα άρθρα καταλήγουν με την  υπόμνηση ότι πρέπει να τιμηθεί, λόγω της σπουδαίας του στρατιωτικής καριέρας και του γενναίου θανάτου του, στη γενέτειρά του τη Σμίξη.
Ο Δημήτριος (Μητρολιάς) Μπατζιοτέλης, γιος του Αστέριου (Γούσιου) Μπατζιοτέγου από τον πρώτο του γάμο, γεννήθηκε το 1884 σύμφωνα με τον πρώτο εκλογικό κατάλογο της Σμίξης του 1914. Ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής και επηρεασμένος από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις αρχές του 20ου αιώνα, μεταναστεύει στην Αμερική μαζί με τη σύζυγο του Ευαγγελία Μπασδέκη και τη μικρή τους κόρη Ελένη το 1910. 
Τα ονόματα τους, έστω και ελαφρώς παραφθαρμένα (Matzotelos Dimitrios, Matzotelos Evaggelia, Matzotelos Eleni), τα βρίσκουμε στα αρχεία του Ellis Island, όπου δήλωσαν σαν τελευταίο τόπο κατοικίας τους τη Λάρισα και ταξίδεψαν με το πλοίο Themistocles. Με την κήρυξη του 1ου Βαλκανικού Πολέμου, το 1912, χιλιάδες μετανάστες απάντησαν θετικά στο κάλεσμα που τους έκανε η πατρίδα και γύρισαν ως εθελοντές να καταταχτούν και να πολεμήσουν. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Δημήτριος Μπατζιοτέλης, όπου γύρισε από την Αμερική μαζί με την οικογένεια του. Η ένδοξη στρατιωτική του δράση ξεκίνησε στο βορειοηπειρωτικό μέτωπο και την απελευθέρωση της Πρεμετής το 1913 όπου μπήκε επικεφαλής σώματος, συνεχίστηκε με τον αγώνα εναντίον των Βουλγάρων στο 2ο Βαλκανικό και 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τερμάτισε στη Μικρά Ασία απέναντι στον Τουρκικό Στρατό. 
Κατά την πορεία του Ελληνικού Στρατού στη μικρασιατική ενδοχώρα το 1921, ο ανθυπολοχαγός της 1ης Μεραρχίας του Α’ ΣΣ Δημήτριος Μπατζιοτέλης, έπεσε μαχόμενος στις 12 Αυγούστου στη τοποθεσία Κανλί Γκιολ λίγο πριν το Σαγγάριο ποταμό. Σύμφωνα με μαρτυρίες, πρόσφερε όσο μπορούσε ηθικά και υλικά στους συμπολεμιστές του και μέχρι τον ένδοξο θάνατο του πολεμούσε πάντα στη πρώτη γραμμή του μετώπου. Λίγες μέρες αργότερα, η είδηση του θανάτου φτάνει στην οικογένεια του στη Λάρισα και σκορπά τη θλίψη σε όλους, αφήνοντας χήρα τη σύζυγο του Ευαγγελία και δύο ορφανές κόρες, την Ελένη και Ελευθερία (Φιφή).
Η πολιτεία και ο στρατός τίμησε τον πεσόντα του Σαγγάριου σε διάφορες εκδηλώσεις, ενώ ο Δήμος Λαρισαίων ονομάσε τιμητικά ένα δρόμο στη συνοικία του Προφήτη Ηλία ως ΟΔΟΣ Δ. ΜΠΑΤΖΙΟΤΕΛΗ. 
Θεωρώ ότι είναι υποχρέωση της Τοπικής Κοινότητας Σμίξης και του Δήμου Γρεβενών, το επόμενο καλοκαίρι που συμπληρώνονται 100 χρόνια από το θάνατο του, να τιμηθεί η μνήμη και στη γενέτειρα του τη Σμίξη Γρεβενών. 
Πρόταση μου είναι να στηθεί μια προτομή σε περίοπτη θέση στο Γκόρτσο Ζάββα. Ανάλογες προτομές υπάρχουν και στα γειτονικά Βλαχοχώρια, όπως του Στρατηγού Τότσιου στην Αβδέλλα και του Ταγματάρχη Μπαλντούμη στη Σαμαρίνα. 
Ο Δημήτριος Μπατζιοτέλης ήταν ο μοναδικός ανώτερος αξιωματικός της Σμίξης που έπεσε μαχόμενος στους απελευθερωτικούς αγώνες του Έθνους μας και πρέπει να διατηρηθεί η μνήμη του στο χωριό, να μάθουν για την ιστορία του οι επισκέπτες και να αποτελέσει φάρο ανδρείας και πατριωτισμού για τις νέες γενιές αξιωματικών.

Πηγή: Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Η ΣΜΙΞΗ». Περιοδική έκδοση του Συλλόγου Σμιξιωτών «Η Ωραία Βασιλίτσα». Τεύχος 136,  Έτος 37, Δεκέμβριος 2020.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η κόσμια κριτική και η ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των σχολιαστών είναι σεβαστή. Σχόλια τα οποία υπεισέρχονται σε προσωπικά δεδομένα ή με υβριστικό περιεχόμενο να μην γίνονται. Τα σχόλια αποτελούν καθαρά προσωπικές απόψεις των συντακτών τους. Οι διαχειριστές δεν ευθύνονται σε καμία περίπτωση για τυχόν δημοσίευση υβριστικού ή παράνομου περιεχομένου στα σχόλια των αναρτήσεων.Τα σχόλια αυτά θα διαγράφονται με την πρώτη ευκαιρία.