Βλάχοι: Μαρτυρία Ορθοδοξίας Ελληνισμού και Πολιτισμού - Εξαιρετική η εκδήλωση στο Βόλο

Την Κυριακή, στις 14 Ιουνίου και ώρα 8.30 μμ στο Κλειστό Θέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ν. Ιωνίας (ΒΟΛΟΣ) Νομού Μαγνησίας έγινε μια εξαιρετική εκδήλωση, την οποία διοργάνωσε το ‘Κέντρο Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Ν. Μαγνησίας’ με είσοδο ελεύθερη. Το θέμα της συγκεκριμένης εκδήλωσης ήταν: 

Βλάχοι: Μαρτυρία Ορθοδοξίας Ελληνισμού και Πολιτισμού.

Η αίθουσα των 300 θέσεων δεν χώρεσε όλους όσους θέλησαν να παρευρεθούν, οι οποίοι απόλαυσαν και καταχειροκρότησαν μια εκπληκτική παράσταση με βλάχικους χορούς, τραγούδια και δρώμενα από τις περιοχές Μετσόβου, Α. Βερμίου (Βέροια), Σερρών και Σέσκλου Μαγνησίας. 

Οι 80 περίπου χορευτές του Κέντρου Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Ν. Μαγνησίας (ΚΛΕΜ) και οι 20 του Πολιτιστικού Συλλόγου Σέσκλου απέδωσαν με απαράμιλλη πιστότητα τους χορούς, τα ελληνόφωνα και βλαχόφωνα τραγούδια των προαναφερθέντων περιοχών κάτω από την καθοδήγηση του καταξιωμένου και εμπειρότατου χοροδιδασκάλου Μπάμπη Μούτσελου, ο οποίος ήταν και η ψυχή της όλης εκδήλωσης. Χοροδιδάσκαλος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σέσκλου είναι ο επίσης έμπειρος Θανάσης Μπέας.

Αξίζει να τονιστεί ότι πρωτοχορευτές στις τρεις περιοχές (Μέτσοβο, Βέροια και Σέρρες) ήταν αντίστοιχα οι Μέτσιος Γιώργος, Τσιαμήτρος Γιάννης και Βέρρος Μάκης, οι οποίοι είναι και αυθεντικοί εκπρόσωποι των περιοχών αυτών. Πράγματι με την χορευτική τους δεινότητα και την βιωματική τους εμπειρία ξεσήκωσαν τον κόσμο, προκαλώντας ιδιαίτερη αίσθηση και προσδίδοντας μοναδικό τοπικό χορευτικό ύφος και χρώμα των περιοχών τους. Σε ξεχωριστή στιγμή οι Μέτσιος Γιώργος, Τσιαμήτρος Γιάννης και Βέρρος Μάκης τιμήθηκαν από τους διοργανωτές για την προσφορά τους στην έρευνα και στον ελληνικό πολιτισμό γενικά. Ηταν πράγματι μια ηθική επιβράβευση για αυτούς!

Πρέπει να επισημανθεί ότι και οι υπόλοιποι χορευτές παρουσίασαν εκπληκτικά τους χορούς, παρά το γεγονός ότι δεν είναι Βλάχοι και ακόμα ότι ο παρευρισκόμενοι θεατές (όντας μη Βλάχοι και αυτοί) είχαν την κατάλληλη παιδεία να παρακολουθήσουν με χαρά ένα ιδιαίτερο και σπάνιο χορευτικό ρεπερτόριο, μη συνηθισμένο για αυτούς.

Η Ώρα της Κρίσης - Τοιχογραφία στον Ναό Αγίας Παρασκευής Μηλόβιστας

''Η Ώρα της Κρίσης'',
νωπογραφία Χιοναδιτών αγιογράφων, 1858.

Το Ανάθεμα των Βλάχων

Σύμφωνα με μια εκδοχή, η καταστροφή της Γράμμουστας έγινε λόγω της άρνησης του μεγαλοτσέλιγκα Χατζηστέργιου να δώσει την κόρη του στον Αλή πασά που τη ζήτησε για το χαρέμι του. Ο γέροντας Μιχάλης Παπάζης, που γεννήθηκε το 1812 περίπου και έζησε προσωπικά το κυνήγι που υπέστησαν οι Γραμμουστιάνοι από τον Αλή γύρω στα 1819, αναφέρει ότι, ο ίδιος ο Αλή πασάς παρουσιάστηκε στη Γράμμουστα, επικεφαλής πολυάριθμης ομάδας Αλβανών. Ο Χατζηστέργιος και οι άλλοι τσελιγκάδες, όπως και ο αρσενικός πληθυσμός του οικισμού, βγήκαν να τον προϋπαντήσουν και να τον υποδεχθούν, σε μεγάλη παράταξη. Μόλις κατέλυσε ο Αλή, άρχισαν να φθάνουν κριάρια, τα οποία έβαζαν στη σούβλα για να φιλοξενήσουν τον υψηλό μουσαφίρη τους. Τρεις μέρες συνεχίστηκε η διασκέδαση και στο τέλος ο πασάς παίρνει κατά μέρος τον Χατζηστέργιο και του λέει: ''Έχω ακούσει ότι έχεις ένα όμορφο κορίτσι και θέλω να το πάρω στο χαρέμι μου. Πιστεύω πως η πράξη μου αυτή σε κάμνει τιμή ''. Ο έξυπνος αρχιτσέλιγκας όμως υποκρίθηκε ότι δεν περίμενε τέτοια μεγάλη τιμή και του υποσχέθηκε πως θα την πάει ο ίδιος στα Γιάννενα μετά από τρεις μέρες για να την προετοιμάσει. Του μίλησε τόσο πειστικά που ο πασάς το πίστεψε κι έμεινε κατενθουσιασμένος. Ο Χατζηστέργιος, το ίδιο κιόλας βράδυ μετά την αναχώρηση του πασά έδωσε διαταγή να ξεκινήσουν κρυφά τα κοπάδια του μέσα από δύσβατα μονοπάτια και κατέληξαν στο χωριό Λιβάδια, κοντά στη Γευγελή [σσ μια άλλη εκδοχή είναι ότι εγκαταστάθηκαν στο Κρούσοβο]. Όταν ο Αλή πληροφορήθηκε την φυγή έγινε έξαλλος και διέταξε την καταστροφή της Γράμμουστας προκαλώντας και τη βίαιη διασπορά των κατοίκων της[1].

Κατά μια δεύτερη εκδοχή που φαίνεται να ευσταθεί περισσότερο, μπροστά στις διεκδικήσεις από τον Αλή Πασά των πλούσιων λιβαδικών εκτάσεων της Γράμμουστας, και μετά από σφοδρές συγκρούσεις οι Γραμμουστιάνοι τράπηκαν σε φυγή έξω από τα όρια της γεωγραφικής τους επικράτειας για να σωθούν. Τα σώματα του Αλή Πασά κατάφεραν να προφτάσουν τους φυγάδες και έτσι να πετύχουν την μεγαλύτερη διασπορά τους. Γραμμουστιάνικα φαλκάρια κατέφυγαν στις Ανατολικές και Βόρειες περιοχές της Μακεδονίας. Αργότερα κατά την περίοδο της παρακμής του Αλή και πιθανότατα μετά την πτώση του υπήρξαν και άλλες επιδρομές και τότε αρκετές οικογένειες κατά το 1800-1822 έφυγαν για το Μεγάροβο όπου συναντήθηκαν με άλλους φυγάδες που είχαν καταφύγει εκεί νωρίτερα[2].

Μια ομάδα Γραμμουστιάνων έφτασε και στη Μηλόβιστα της Πελαγονίας (σημ. FYROM), η οποία βρίσκεται στη διάβαση που συνδέει το Μοναστήρι με το βόρειο τμήμα της λεκάνης της Πρέσπας. Η τρίκλιτη Βασιλική της Αγίας Παρασκευής, προστάτιδας των βλαχόφωνων, ανεγέρθηκε με δαπάνες των κατοίκων το 1856. Οι αγιογραφίες στο Ναό Αγίας Παρασκευής Μηλόβιστας είναι έργα των Χιονιαδιτών αγιογράφων Σωκράτη Ματθαίου, Χριστοδούλου και Θωμά Αναστασίου. 

Η Αρπαγή της Βασιλαρχόντισσας - Έργο του λαϊκού ζωγράφου Στέργιου Τσίμπα

Η Αρπαγή της Βασιλαρχόντισσας. 

Φανταστική απεικόνιση της απαγωγής από ληστές το 1884, της Ευδοκίας ή 

Δούκως, κόρης του Κολάκη Αβέρωφ, της επονομαζόμενης Βασιλαρχόντισσας, 

σε τσίγκο με τέμπερα από τον Στέργιο Τσίμπα (1870-1955). 

Ο Τσίμπας φιλοτέχνησε τη θρυλική απαγωγή εμπνεόμενος 

από το ομώνυμο ηπειρώτικο τραγούδι. 

Το έργο βρίσκεται στην οικία Κολάκη Αβέρωφ στο Μέτσοβο. 

(φωτογραφία Σπύρος Παναγιωτόπουλος, Ίδρυμα Ε. Αβέρωφ – Τοσίτσα).

Πηγή: Εδώ

Τραϊανός Γάγος (1960-2010)

Τραϊανός Γάγος - Ένας από 

τους κορυφαίους Παπυρολόγους επιστήμονες, διεθνώς 

Γεννήθηκε το 1960 στην Κάρπη Κιλκίς και μεγάλωσε στην Τούμπα της Θεσσαλονίκης. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων απ' όπου αποφοίτησε το 1983. Αναγορεύτηκε διδάκτορας Παπυρολογίας από το Πανεπιστήμιο του Durham της Αγγλίας, το 1987. Διατέλεσε καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ann Arbor Michigan από το 2008. Έχασε τη ζωή του σε ατύχημα στο σπίτι του, στο Ann Arbor, στις 24 Απριλίου 2010 και κηδεύτηκε στη γενέτειρα του, την Κάρπη.

Ο Τραϊανός Γάγος ήταν καθηγητής της Παπυρολογίας και της Ελληνικής στο Παν/μιο Ann Arbor Michigan, Αρχειοφύλακας της Παπυρολογικής Συλλογής του Michigan, ερευνητής συνεργάτης του Αρχαιολογικού Μουσείου Kelsey. Είναι ένας από τους ερευνητές που ενεργά συμμετείχε στη δημιουργία της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων Duke Data Bank of Documentary Papyri (DDBDP) καθώς επίσης του προγράμματος Advanced Papyrological Information System (APIS). Δημοσίευσε πολλούς από τους παπύρους της συλλογής του Michigan αλλά και της Πέτρας της Ιορδανίας. 

Κατά τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε με την αξιοποίηση νέων καινοτόμων τεχνολογιών στη μελέτη των παπύρων (Multispectral Imaging, CAT-scanning & ακτίνες Χ, φωτογραφία ΙR). Στο ενεργητικό του βιβλία, δεκάδες δημοσιεύσεις, άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συνεντεύξεις. Για το ερευνητικό, ακαδημαϊκό και συγγραφικό του έργο έλαβε πάνω από 30 τιμητικές διακρίσεις και επαίνους. 

Το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν διοργάνωσε διήμερο συμπόσιο, τον Οκτώβριο του 2010, για να τιμήσει τη μνήμη του.

Ο Τραϊανός Γάγος ήταν ένας από εκείνους του ερευνητές στους οποίους όλοι όσοι ασχολούνται με παπύρους και επιγραφές χρωστούν μεγάλη ευγνωμοσύνη, γιατί τους ανοίγουν σιωπηλά και με επιμέλεια το δρόμο και τους παρέχουν το πρώτο υλικό για την έρευνα.

Εκδήλωση αφιερωμένη στους Βλάχους της Ελλάδας από το Κέντρο Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Μαγνησίας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Κέντρο Λαογραφίας Εκπαιδευτικών Μαγνησίας (ΚΛΕΜ) διοργανώνει εκδήλωση- αφιέρωμα στους Βλάχους της Ελλάδας την Κυριακή 14 Ιουνίου 2015 και ώρα 20:30 στο κλειστό θέατρο του Πολιτιστικού Κέντρου Ν. Ιωνίας.

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει τα εξής:

Α΄Μέρος: Εισήγηση του καθηγητή ΑΠΘ κ. Τρίτου Μ. με θέμα «Βλάχοι, Μαρτυρία Ορθοδοξίας, Ελληνισμού και Πολιτισμού».

Νίκος Ζιώγαλας - Ο δημοφιλής ερμηνευτής και τραγουδοποιός εφ' όλης της ύλης

Ο διακεκριμένος καλλιτέχνης σε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη εφ' όλης της ύλης που παραχώρησε στην Εβίτα Αντωνέλλου. Αναφέρεται, μεταξύ των άλλων, στη βλάχικη γειτονιά της Βέροιας στην οποία μεγάλωσε και στο παραδοσιακό τραγούδι, που συμπεριέλαβε στο cd του, με τον τίτλο ''Τάνα''. 

~ Για να διαβάσετε την συνέντευξη, 

ακολουθείστε τον παρακάτω σύνδεσμο:

Η επιδίωξη της Ρουμανίας να ενταχθούν στο Αλβανικό κράτος τα Βλάχικα χωριά της Πίνδου

Μετά το πέρας του Α΄ Βαλκανικού πολέμου έπρεπε να καθοριστούν τα σύνορα των βαλκανικών κρατών με την Τουρκία. Στον καθορισμό των συνόρων είχε εμπλοκή και η Αυστρία, το κυριότερο μέλος της Αυστρο-Ουγγαρίας. Η πολιτική της Αυστρίας αποσκοπούσε στον αποκλεισμό της Σερβίας από την Αδριατική, καθώς και τον αποκλεισμό της Ιταλίας από τα ανατολικά παράλια της Αδριατικής. Για το λόγο αυτό...

επιδίωκε να δημιουργήσει ένα αυτόνομο αλβανικό κράτος υπό την προστασία της.

Από την άλλη μεριά η Ιταλία ήθελε να δημιουργηθεί ένα αλβανικό κράτος, το οποίο θα το χρησιμοποιούσε μελλοντικά ως προτεκτοράτο, αφενός μεν για να ελέγχει και από τις δύο πλευρές την Αδριατική και αφετέρου για να το έχει ως βάση οικονομικής διείσδυσης στα Βαλκάνια. Τα άλλα μεγάλα κράτη που εμπλέκονταν στις συζητήσεις των βαλκανικών κρατών ήταν η Αγγλία, η Γαλλία, η Ρωσία και η Γερμανία.

Για να επιλυθεί το βαλκανικό πρόβλημα των συνόρων, πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 1912 στο Λονδίνο Πρεσβευτική Συνδιάσκεψη. Συγκεντρώθηκαν εκεί οι πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων και οι αντιπροσωπείες των ενδιαφερομένων κρατών για να ληφθούν διάφορες αποφάσεις. Η Συνδιάσκεψη αυτή, υπό την προεδρία του Άγγλου υπουργού των Εξωτερικών σερ Έντουαρντ Γκρέυ, από την πρώτη συνεδρία της στις 3/16 Δεκεμβρίου 1912 αποφάσισε την ίδρυση αλβανικού κράτους, το οποίο ουδέποτε υπήρχε στο παρελθόν. Στη συνέχεια, το πρόβλημα που ανέκυψε ήταν ο καθορισμός των συνόρων του νέου κράτους.

Οι συζητήσεις και οι ζυμώσεις σχετικά με τα όρια των νέων βαλκανικών κρατών μετά τον πόλεμο κράτησαν αρκετό καιρό, διότι δεν υπήρχε συμφωνία με τα ενδιαφερόμενα μέρη και την Τουρκία. Η πρώτη επίσημη συνεδρίαση της Συνδιάσκεψης για τον καθορισμό των νοτίων συνόρων της Αλβανίας έγινε στις 29 Μαΐου/11 Ιουνίου 1913. Πριν όμως από αυτήν και συγκεκριμένα το μήνα Μάρτιο του ίδιου έτους η Ρουμανία με τον πρεσβευτή της στο Λονδίνο, ονόματι Μισίου, επιδίωξε να επηρεάσει τους πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων, προκειμένου να ενσωματωθούν στο νεοσύστατο κράτος της Αλβανίας τα βλαχόφωνα χωριά της Πίνδου, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του Γράμμου. Καλύτερος φίλος και συμπαραστάτης στις απαιτήσεις της Ρουμανίας αναδείχτηκε ο πρόεδρος της Συνδιάσκεψης Έντουαρντ Γκρέυ, συνεπικουρούμενος και από την Ιταλία. Ευτυχώς που η Γαλλία και η Ρωσία υποστήριζαν τις θέσεις της Ελλάδας και έτσι παρέμειναν τα βλαχόφωνα χωριά στην ελληνική επικράτεια.

"Οι Ρουμάνοι για τον Ζάππα" - Εκδόσεις Ομόνοια, Βουκουρέστι

EDITURA OMONIA SRL     OMONIA PUBLISHING HOUSE

POB 16, Postal Office 34, Bucharest, ROMANIA

Phone: (004021)313.99.34; 0730.60.37.93 Fax: (004021)313.99.34

E-mail: edituraomonia@clicknet.ro web: www.omonia.ro

~ ”Românii despre Zappas (=Oi Roumanoi ghia ton Zappa)”, ediţie în limba greacă

Ελληνική έκδοση

Εκδόσεις Ομόνοια, Βουκουρέστι, 2015, 128 σελ.+16 σελ. με έγχρωμες εικόνες

Πρόλογος Γεώργιος Ι. Δολιανίτης

Μετάφραση στα ελληνικά : Αλεξάνδρα Λουίζου, Ştefan Petrescu

Στις Εκδόσεις Ομόνοια κυκλοφόρησε πρόσφατα ένας τόμος αφιερωμένος στη μνήμη του ευεργέτη Ευαγγέλη Ζάππα (1800-1865), από το θάνατο του οποίου συμπληρώνονται τις 19 Ιουνίου 150 χρόνια. Γεννήθηκε στην ´Ηπειρο και μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης, συμμετείχε στις μάχες που πραγματοποιήθηκαν στην Πελοπόννησο. Το 1824 του απονεμήθηκε η διάκριση του Αρχάγγελου Μιχαήλ. Γύρω στο 1831 ήρθε στη Βλαχία, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο δημητριακών και με την εκμίσθωση μοναστηριακών κτημάτων. Χάριν στο επιχειρηματικό πνεύμα και στην εργατικότητά του επιτυγχάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα να συγκεντρώσει μια τεράστια για εκείνη την εποχή περιουσία. Ο Ζάππας ανήκει – μαζί με τον Απόστολο Αρσάκη και Παναγή Χαροκόπο - στη χρυσή «στοά» των Ελλήνων ευεργετών που έζησαν και διακρίθηκαν στη ρουμανική γη, η γενναιδωρία των οποίων στράφηκε τόσο προς τη θετή, όσο και προς τη μητέρα πατρίδα.

Ο Πύργος του Ωρολογίου της πόλης των Γρεβενών

Το μοναδικό διατηρημένο μνημείο της πόλης των Γρεβενών είναι το ρολόι βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, διπλά στο Δημαρχείο στην Πλατεία Ελευθερίας εκεί που πάντοτε γινόταν και σήμερα γίνεται η λαϊκή των Γρεβενών. 

Κατά τον Machiel Kiel Ολλανδό καθηγητή και ερευνητή της Οθωμανικής αρχιτεκτονικής των Βαλκανίων διατηρήθηκαν πέντε τέτοια κτίσματα στην Ελλάδα -στο Διδυμότειχο, στην Κοζάνη, στην Κομοτηνή, στα Γιαννιτσά και στα Γρεβενά. 

Ο Ιωάννης Λαμπρίδης στο βιβλίο του... «Περί των εν Ήπειρω Αγαθοεργημάτων» έκδοσης 1880 μας πληροφορεί ότι «Ό Νουρή Αγάς ανακαίνισε τον εν τη πόλη Γρεβενών πύργον τού ωρολογίου, χτισθέντα (1776) παρά των προ­γόνων αυτού και καταστραφέντα κατά το έτος 1821 παρά τού αυτοκρατορικού στρατού, πολεμούνταν τον Βελή Αγάν σύμμαχον τού Αλή Πασά..»

Την σημερινή μορφή την πήρε το 1906. Πρόκειται για ένα πύργο πεντάγωνης κάτοψης διαστάσεων 2 μέτρων η κάθε πλευρά οι πέντε πτυχές είναι το σύμβολο του οθωμανισμού και το ύψος του ξεπερνά τα 15 μέτρα. 

Ο πύργος αποτελείται από 3 μέρη: τη βάση, τον κορμό και τη στέγη. Η βάση είναι λιθόκτιστη και χωρίζεται με τρεις ζώνες πλινθόκτιστες ενώ ο κορμός είναι πλινθόκτιστος καταλήγει σε βεράντα με σιδερένιο κιγκλίδωμα, σε βεράντα καταλήγει και ο πύργος ωρολογίου στο Μοναστήρι (Μπίτολα). Από την βεράντα ξεκινάει πυργίσκος με πέντε θόλους εντός του οποίου βρίσκεται η καμπάνα και καταλήγει σε κωνική στέγη η οποία είναι επενδεδυμένη με λαμαρίνα, στην κορυφή της στέγης βρίσκεται ένα μικρό αεροπλανάκι - ανεμοδείκτης. 

Ο πύργος φωτίζεται εσωτερικά με δυο θυρίδες στην κάθε πλευρά και εντός υπάρχει ξύλινη σκάλα. 

Το Χάνι Κορυτσά - Το τελευταίο Χάνι της Θεσσαλονίκης

Πλατεία Βαρδαρίου, γύρω στα 1956-58

Λέξεις - εικόνες: Γιώργος Τσιτιρίδης

Τον 18ο και 19ο αιώνα, η πλατεία Βαρδαρίου ήταν το μεγάλο στέκι των εμπόρων. Τα χάνια που χτίστηκαν επί της οδού Μοναστηρίου και κοντά στην Πύλη του Βαρδάρη εξυπηρετούσαν κάθε λογής ταξιδιώτες που επισκέπτονταν την πόλη κυρίως εμπόρους με την πραμάτεια τους. Επειδή ο Βαρδάρης αποτελούσε την είσοδο της πόλης, είχε κοντά το λιμάνι και το σταθμό των τρένων (από το 1871), βοήθησε πολύ στο να αναπτυχθεί η περιοχή και να χτιστούν γύρω από αυτήν μαγαζιά και πανδοχεία. Σύμφωνα με τον Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, τον 17° αιώνα υπήρχαν στη Θεσσαλονίκη περί τα 16 χάνια, ενώ ο Ν. Σχινάς, αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, έγραψε στο Οδοιπορικό του, ότι το 1886 η Θεσσαλονίκη είχε 50 χάνια που μπορούσαν να στεγάσουν 10.000 στρατιώτες και 600 άλογα.

Η λέξη Χάν, είναι περσική και σημαίνει ξενώνας. Χάνια ονομάζουμε τους χώρους για την υποδοχή και τη διανυκτέρευση ταξιδιωτών και των ζώων τους κοινώς τα πανδοχεία. Τα χάνια ήταν πολυγωνικά διώροφα κτίρια με μια ανοιχτή αυλή στο κέντρο, όπου μπορούσαν να ξεκουράζονται τα άλογα και να φυλάσσονται τα κάρα, αποθήκες και πεταλωτήρια.. Στον επάνω όροφο ήταν τα δωμάτια ενώ κάτω υπήρχαν μερικά μαγαζιά για φαγητό και καφενεία.

Στα μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Θεσσαλονίκη τα χάνια άλλαξαν χαρακτήρα και από καταλύματα ταξιδιωτών μετατράπηκαν σε εμπορικές στοές όπου στεγάζονταν οι ιδιοκτήτες με τα εμπορεύματά τους. Σ΄αυτές συνήθως εγκαθίστανται επαγγελματίες της ίδιας συντεχνίας. Με το πέρασμα του χρόνου, την εξέλιξη και την ανοικοδόμηση, τα χάνια της περιοχής γκρεμίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από σύγχρονα ξενοδοχεία, καταστήματα και πολυκατοικίες. 

Γλυκό καρυδάκι

Ένα λαχταριστό γλυκό του κουταλιού με μεγάλη θρεπτική αξία!

Της Ελευθερίας Μπούτζα

1 κιλό φρέσκα καρυδάκια

2 1/2 φλ. τσ. νερό 

1 1/2 κιλό ζάχαρη

1 κ.γ. ξυνό 

1 φλ. τσ. ασβέστη 

γαρύφαλλα όσα και τα καρυδάκια 

Πλένουμε και τρυπάμε τα καρύδια με χοντρή βελόνα σε διάφορα σημεία. Διαλύουμε τον ασβέστη σε μια λεκάνη με νερό, βάζουμε μέσα τα καρύδια και τα αφήνουμε να "σταθούν" για 1 1/2 ώρα περίπου.

Στη συνέχεια, τα ξεπλένουμε καλά και τα βάζουμε σε κατσαρόλα με αρκετό νερό να βράσουν μέχρι να μαλακώσουν. Κατά τη διάρκεια του βρασίματος αλλάζουμε 1-2 φορές το νερό για να ξεπικρίσουν τελείως. Μόλις μαλακώσουν, τα στραγγίζουμε και βάζουμε στη κατσαρόλα τα 2 1/2 φλ.τσ. νερό μαζί με τη ζάχαρη να βράσουν για δέκα λεπτά. Σε κάθε καρυδάκι καρφώνουμε ένα γαρύφαλλο και τα ρίχνουμε στη κατσαρόλα. Βράζουμε το γλυκό ξαφρίζοντας το ανά διαστήματα μέχρι να δέσει το σιρόπι. Τέλος, προσθέτουμε το ξυνό και αφήνουμε το γλυκό να "σταθεί" μέχρι την επόμενη μέρα. Την επόμενη, το βράζουμε λίγη ώρα ακόμη μέχρι να δέσει καλά, το αφήνουμε να κρυώσει και το μεταφέρουμε σε βάζα.

Καλή επιτυχία!