Ο ρόλος των Βορειοηπειρωτών στην Επανάσταση του 1821

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Θ. ΥΦΑΝΤΗΣ

Οι Βορειοηπειρώτες στον πανελλήνιο ξεσηκωμό του ’21 δεν έμειναν αμέτοχοι. Αρκετοί ήταν αυτοί από τις περιοχές της Χειμάρας, του Αργυροκάστρου, της Μοσχόπολης, της Πρεμετής, που είχαν μυηθεί στα σχέδια της Φιλικής Εταιρείας.

Αναφέρουμε μερικά ονόματα φιλικών, όπως τα κατέγραψαν στα βιβλία τους οι: Α. Παπακώστας και Ν. Πατσέλης: Ο Μιχαήλ Λαζάρου Στέλιος, ο Ελευθεριάδης Βενιαμίν από τη Σέλτση Αργυροκάστρου, ο Επίσκοπος Ευρίπου Γρηγόριος ο Αργυροκαστρίτης (ο κυριότερος εμπνευστής της εξέγερσης της Εύβοιας), οι Στέφανος και Αδάμ. Δούκας από την Πρεμετή, ο Δρύσης, ο Γούλας και ο Κανούσης από το Λεσκοβίκι και πολλοί άλλοι. Τολμηροί μαχητές ξεκίνησαν από τις προφυλακές του έθνους και κατέβηκαν στην επαναστατημένη Ελλάδα.

Στη Ρούμελη συμμετείχαν Σουλιώτες και Βορειοηπειρώτες. Ο Χειμαριώτης Σπυρομήλιος με τα αδέρφια του Ζάχο, Νικόλαο και Ιωάννη και εθελοντικό σώμα Χειμαριωτών, έλαβαν μέρος στην άμυνα του Μεσολογγίου και στην κατάληψη της ακρόπολης των Αθηνών. Η οικογένεια των Σπυρομηλαίων πρόσφερε πολλά στην Επανάσταση του ’21. Ο Σπυρομήλιος, επιστρέφοντας από τη Σικελία όπου ζούσε, οργάνωσε στρατιωτικό σώμα από 200 Χειμαριώτες και τον Αύγουστο του 1824 έφτασε στην Ακαρνανία και παρουσιάστηκε στον Μαυροκορδάτο. Εντυπωσίασε με την εμφάνισή του, την σεμνότητα και αξιοπρέπεια.

Θα γράψει ο Κ. Μπίρης (Αρβανίτες, Αθήναι 1960, σ. 301): «Ήταν γενναίος και ανιδιοτελής και κάθε φιλέλλην που τον γνώριζε δεν μπορούσε να μη φωνάξει: Θα ήταν ευτυχής η Ελλάς, αν είχε περισσότερους άνδρας σαν αυτόν». Ήταν παρών και κατά την δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο αδελφός του Νικόλαος σκοτώθηκε κατά την Έξοδο του Μεσολογγίου (10 Απριλίου 1826), ενώ ο Ζάχος σώθηκε και υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος στην απελευθερωμένη Ελλάδα.

Λίγο αργότερα τον Σπυρομήλιο τον βρίσκουμε στη Ρούμελη με τον Καραϊσκάκη. Μετά τον θάνατο του Καραϊσκάκη, έλαβε μέρος στη μάχη της Πέτρας, κάτω από τις διαταγές του Δημ. Υψηλάντη. Μετά την απελευθέρωση έγινε διοικητής της Σχολής των Ευελπίδων και αργότερα υπουργός των Στρατιωτικών.

Οι Βορειοηπειρώτες Βλάχοι

Αχ. Γ. Λαζάρου
Ρωμανιστή – Βαλκανολόγου

Πρὸ  δε­κα­ε­τί­α­ς  στὴν  ἐ­φη­με­ρί­δα «Χριστιανική» δη­μο­σι­εύτη­κε  ἄρθρο τοῦ Ἀπ. Π. Παπαδόπου­λου, ἐ­πι­γρα­φό­με­νο: Οἱ Βλαχό­φω­νοι Βο­ρει­ο­η­πει­ρῶ­τες καὶ πά­λι στὸ στόχα­στρο τῆς ρου­μα­νι­κῆς προ­πα­γάν­δας.
Ἐκτε­νεῖς ἀ­να­φο­ρὲς στὶς παν­το­ει­δεῖς ἐπιπτώσεις της ἔ­κα­με ἡ καθη­γή­τρια τοῦμ Πανεπιστημίου Ἰω­αν­νί­νων Ἐ­λευ­θε­ρί­α Ἰ. Νικολαΐδου σὲ δι­α­δο­χι­κὰ συγγράμματά της: 

α) Ξέ­νες προ­πα­γάν­δες καὶ ἐ­θνι­κὴ ἀλ­βα­νι­κὴ κίνη­ση στὶς μη­τρο­πο­λι­τι­κὲς ἐπαρχί­ες Δυρραχίου καὶ Βε­λε­γρά­δων κα­τὰ τὰ τοῦ 19ου καὶ τὶς ἀρ­χὲς τοῦ 20οῦ αἰ­ῶνα. (Ἐκδόσεις ΙΜΙΑΧ, Ἰ­ω­άν­νι­να 1978). β) Ἡ ρου­μα­νι­κὴ προ­πα­γάν­δα στὸ βι­λα­έ­τι Ἰ­ω­αν­νί­νων καὶ στὰ βλα­χό­φω­να χωριὰ τῆς Πίν­δου (τ. Α’, μέ­σα 19ου-1900. Ἰ­ω­­άν­νι­να 1995). Στὸ δεύ­τε­ρο, ἡ Νι­κο­λαΐδου γνωστοποι­εῖ ὅ­τι ἡ ἑλ­λη­νι­κό­τη­τα τῶν Βλά­χων ἦ­ταν ἀ­πο­δε­δειγ­μέ­νη καὶ δη­μο­σι­ευ­μέ­νη ἤ­δη ἀ­πὸ τὸν πρῶ­το Νε­ο­έλ­λη­να ἱ­στο­ρι­κὸ Κων­σταν­τῖ­νο Μ. Κού­μα (1777-1836), δι­δά­κτο­ρα τοῦ Πανεπιστημί­ου Λει­ψί­ας καὶ ἀντεπιστέλλον μέ­λος τῶν Ἀ­κα­δη­μι­ῶν Βε­ρο­λί­νου καὶ Μο­νά­χου, στὸν 12ο τό­μο, κυ­κλο­φο­ρού­με­νο καὶ αὐ­το­τε­λῶς μὲ τὸ συμ­βο­λι­κὸ τί­τλο, Οἱ Ἕλ­λη­νες, τῆς συγ­γρα­φῆς του. Ἱ­στο­ρί­αι τῶν ἀνθρωπίνων πρά­ξε­ων.  (Βι­έν­νη 1832).

Κα­τά τήν κα­θη­γή­τρια Νι­κο­λαΐ­δου, τὴν ἑλ­λη­νι­κό­τη­τα τῶν Βλά­χων τὴν ὁ­ποί­α πρῶ­τος κα­τέ­γρα­ψε ὁ Κού­μας, «ὑ­πο­στη­ρί­ζει σθε­να­ρὰ καὶ ὁ Ἀπ. Ε. Βα­κα­λό­που­λος, Ἱ­στο­ρί­α τοῦ Νέ­ου Ἑλ­λη­νι­σμοῦ, τ.1, Θεσ­σα­λο­νί­κη 1974, β΄ ἔκδ. σ. 35 κ.ἑξ. καὶ ἐ­πα­να­βε­βαι­ώ­νει μὲ σο­βα­ρὰ ἐ­πι­χει­ρή­μα­τα ὁ Λαζά­ρου, Ἡ Ἀ­ρω­μου­νι­κή, ὅ.π. σ. 91-114 καὶ ἡ Μα­ρί­α Νυ­στα­ζο­πού­λου-Πε­λε­κί­δου, Συμ­βο­λὴ στὴν ἔ­ρευ­να γιὰ τὴν ἐ­θνο­λο­γι­κὴ κα­τά­στα­ση τῆς Μα­κε­δο­νί­ας πρὶν ἀ­πὸ τοὺς βαλ­κα­νι­κοὺς πολέ­μους, Δω­δώ­νη, τεῦχ. Α΄ τ.20 (1991) σ. 351». Γιὰ τὸν δεύ­τε­ρο, προ­σθέ­τει, «Στὶς ἐρ­γα­σί­ε­ς  τοῦ Λα­ζά­ρου δη­μο­σι­εύ­ε­ται πλή­ρης ἑλ­λη­νι­κὴ καὶ ξέ­νη βι­βλι­ο­γρα­φί­α γύ­ρω ἀ­πὸ κά­θε πτυ­χή τοῦ  Κου­τσο­βλα­χι­κοῦ ζη­τή­μα­τος. Συν­τρι­πτι­κὰ ἐ­πι­χει­ρή­μα­τα γιὰ «ἀν­τί­πα­λες» θέ­σεις 7 κ.ἑξ. πε­ρι­έ­χει ἡ πρό­σφα­τη με­λέ­τη του, Κα­τα­γω­γὴ καὶ ἐ­πί­το­μη ἱ­στο­ρί­α τῶν Βλά­χων τῆς Ἀλ­βα­νί­ας, Ἠ­πει­ρω­τι­κό Ἡμε­ρο­λό­γιο τ.15 (1993- 994) σ. 427 κ.ἑξ.

Τά ἐ­πι­χει­ρή­μα­τά του ἀ­να­φέ­ρον­ται­ τό­σο στὴν κα­τα­γω­γὴ τῶν Κου­τσο­βλά­χων ὅ­σο καὶ στὴν πλη­θυ­σμια­κὴ κα­τα­νο­μή τους, ἰ­δι­αί­τε­ρα στὸν χῶ­ρο τῆς Ἀλ­βα­νί­ας».

Από τη Μακεδονία στη Ρωσία: εικόνες «σλαβοβουλγαρικής» ταυτότητας στο έργο του Rajko Žinzifov (1839-1877) - Άννα Αγγελοπούλου

Rajko Žinzifov

Το άρθρο που ακολουθεί καταδεικνύει μεταξύ άλλων την ρωσική ανάμιξη στην δημιουργία του σύγχρονου μακεδονικού ζητήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χήρα του Μιλαντίνωφ, πρωτοπόρου της βουλγαρικής εθνικής αφύπνισης στη βόρεια Μακεδονία ο οποίος είχε καταγωγή εν μέρει ηπειρωτική, έζησε με επίδομα της ρωσικής κυβέρνησης. Το σκεπτικό των Ρώσων αξιωματούχων ήταν ότι ο σύζυγός της πέθανε "στην Υπηρεσία του Τσάρου" και για αυτό δεν θα έπρεπε να αφεθεί αβοήθητη. Στη ρωσική πολιτική βουλγαροποίησης του συνόλου της Μακεδονίας συμμετείχαν κυρίως σλαβόφωνοι αλλά και ορισμένοι βλαχόφωνοι, ελληνόφωνοι και αλβανόφωνοι ακτιβιστές, οι οποίοι σήμερα παρουσιάζονται από τους ρεβιζιονιστές των Σκοπίων ως "ντόπιοι, εθνοτικά Μακεδόνες", ακόμα και αν αυτοί κατάγονταν από την Αλβανία, την Ήπειρο και τη Θράκη, περιοχές δηλαδή που δεν είχαν καμία σχέση με τον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας.

Άννα Αγγελοπούλου

Από τη Μακεδονία στη Ρωσία: εικόνες «σλαβοβουλγαρικής» ταυτότητας στο 

έργο του Rajko Žinzifov (1839-1877) 

O Rajko Žinzifov (1839-1877) θεωρείται ως ένας από τους εκπροσώπους του βουλγαρικού εθνικού κινήματος κατά την περίοδο αμέσως μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο (1856) και έως τη σύσταση του νέου βουλγαρικού κράτους (1877-1878), αφού συμπεριλαμβάνεται, λόγω των κειμένων του, στον κατάλογο των λογίων που συνέβαλαν στη γένεση της νεότερης βουλγαρικής λογοτεχνίας και την εκδήλωση της επονομαζόμενης «βουλγαρικής εθνικής αναγέννησης», της πνευματικής εκείνης κίνησης η οποία ανέδειξε, εξέφρασε και καλλιέργησε εθνικά αισθήματα στη συλλογική συνείδηση των Βουλγάρων1. Η μακεδονική, όμως, καταγωγή και οι εικόνες για τη Μακεδονία, που αποτυπώθηκαν στα κείμενά του, είχαν ως αποτέλεσμα να του αποδοθεί και μία ξεχωριστή θέση ανάμεσα σ’ εκείνους τους Μακεδόνες εγγραμμάτους, οι οποίοι, υπό την επίδραση του πανσλαβισμού, απαρνήθηκαν την ελληνική ταυτότητα και έγιναν φορείς της βουλγαρικής εθνικής ιδέας2. Πιο συγκεκριμένα, θεωρείται ως «ένας από τους πρώτους ποιητές της Μακεδονίας», στους στίχους του οποίου για πρώτη φορά γίνεται λόγος για τη Μακεδονία και τα «πάθη» της3. Έτσι, ο Rajko Žinzifov συγκαταλέγεται μαζί με τους αδελφούς Dimităr και Konstantin Miladinov, τον Grigor Părličev, τον Partenij Zografski, τον Kuzman Šapkarev στους κυριότερους εκπροσώπους της «βουλγαρικής εθνικής Αναγέννησης» στη Μακεδονία4. 

Βραβεία Ευποιϊας 2015: Βράβευση του Συνδέσμου Μοναστηριωτών και των Πέριξ ''η Καρτερία'' και της Προέδρου κ. Βιολέτας Παπαθανασίου

Ο Ροταριανός Όμιλος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με τον Ρ.Ο. Ανατολικής Θεσσαλονίκης, τον Ρ.Ο. Πανοράματος και τον Ρ.Ο. «Άριστα Τελείν», με εκατοντάδες μέλη, εξέχοντες και διακεκριμένες προσωπικότητες της πόλης μας, έχουν καθιερώσει εδώ και 62 χρόνια (από το 1953) έναν κορυφαίο θεσμό , την επιβράβευση των Έργων Ευποιϊας, Προσφοράς, Αυτοθυσίας, Αλτρουισμού και Κοινωνικής Δράσης οργανωμένων κοινωνικών ομάδων (Στρατού, Αστυνομίας, Πυροσβεστικής, Λιμενικού Σώματος κλπ) ή μεμονωμένων ατόμων, κατά τα πρότυπα των βραβεύσεων της Ακαδημίας Αθηνών..

Η τελετή βράβευση πραγματοποιείται σε δημόσια πανηγυρική εκδήλωση, παρουσία των Αρχών της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Δικαστικών Αρχών, των Αρχών της πόλης, εκπροσώπων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής και εκατοντάδων πολιτών. Στους βραβευόμενους απονέμονται βραβεία με χρυσά, αργυρά μετάλλια και δημόσιους επαίνους.

Η 63η διοργάνωση της απονομής των Βραβείων Ευποιϊας που υποστηρίζεται φέτος από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και την ΔΕΘ Helexpo πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Μαρτίου 2015 και ώρα 11 π.μ. στο ξενοδοχείο The MEΤ (26ης Οκτωβρίου 48) με κεντρικό ομιλητή τον Πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Περικλή Μήτκα, καθηγητή Ηλεκτρολόγων – Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών και με θέμα «Η συμβιωτική σχέση Ανθρώπου – Υπολογιστή: Είμαστε χρήστες ή υπηρέτες της τεχνολογίας;».

Στην εκδήλωση συμμετείχε επίσης, η πολυμελής χορωδία του Ελληνικού Κολλεγίου Θεσσαλονίκης υπό την διεύθυνση της μαέστρου κ. Μαρίας Μελιγκοπούλου. Μετά το πέρας της τελετής, οι τέσσερεις Ροταριανοί Όμιλοι Θεσσαλονίκης παρέθεσαν γεύμα προς τιμήν των βραβευμένων.

Ο Πρόεδρος του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης κ. Θεόδωρος Ασπασίδης αναφερόμενος σχετικά με την διοργάνωση, τόνισε ότι « Είναι πολύ σημαντικό γεγονός για τη Θεσσαλονίκη, αλλά και πιο ευρύτερα για την κοινωνία και τον πολιτισμό μας, ένας κορυφαίος θεσμός -όπως αυτός των Βραβείων Ευποιϊας, να πραγματοποιείται αδιαλείπτως εδώ και 62 χρόνια Είναι επίσης πολύ σημαντικό, να επιβραβεύουμε κάθε φορά, εκείνους που πραγματικά προσέφεραν και προσφέρουν, εκείνους που έδειξαν αυτοθυσία και αλτρουϊσμό κι εκείνους που προσφέρουν με την συνεχή και ανιδιοτελή δράση, βοήθεια, συμπαράσταση και αλληλεγγύη ειδικά σε αδύναμες ομάδες του πληθυσμού. Με κεντρικό μήνυμα αυτής της διοργάνωσης το «Ειρήνη, μέσα από την προσφορά» οι Ροταριανοί Όμιλοι Θεσσαλονίκης για μια ακόμη χρονιά επιβραβεύουν εκείνες τις οργανωμένες ομάδες της πολιτείας και της κοινωνίας, αλλά και μεμονωμένες προσωπικότητες και απλούς ανθρώπους, που με τις πράξεις τους επέδειξαν ήθος, αυτοθυσία, προσφορά και σημαντικό έργο.»

Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Κλεισούρας: Ενδεικτικό προαγωγής της 3ης Ιουλίου 1891

Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Κλεισούρας:

Ενδεικτικό προαγωγής, της 3ης Ιουλίου 1891, εκ της Β' τάξεως Γυμνασίου 

Στην Κλεισούρα Καστοριάς λειτουργούσε από το 1891, ίσως και πιο παλιά, Ελληνικό Γυμνάσιο. Όσο για τα μαθήματα που διδάσκονταν αναφέρονται με σαφήνεια πάνω στον τίτλο του ενδεικτικού. Εκείνο που δεν αναφέρεται πουθενά είναι ο αριθμός των τάξεων πέρα των τριών που προκύπτει από την αναφερόμενη προαγωγή, από την Β΄ στην επόμενη.

Γ. Τσούγκας - Κρούσοβο Πελαγονίας

Είναι γνωστό, ιδιαίτερα σ' εκείνους που έλκουν την καταγωγή τους από τα βλαχοχώρια, το ετυμολογικό λεξικό της Κουτσοβλαχικής του διαπρεπούς Έλληνα Γυμνασιάρχη, με καταγωγή από το Λιβάδι Ολύμπου, Κων/νου Νικολαϊδη, που εκδόθηκε το 1909. Το λεξικό αποτέλεσε ένα από τα ισχυρά όπλα των βλαχόφωνων Ελλήνων στον αγώνα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας αφού αναζήτησε για πρώτη φορά την ετυμολογική προέλευση των λέξεων της κουτσοβλαχικής αντιπαραβάλλοντας τες με τις αντίστοιχες της δακορουμουνικής και τεκμηρίωσε επιστημονικά την ελληνικότητα του βλαχόφωνου στοιχείου. 

Ο Κ. Νικολαϊδης αντιμετώπισε με ευθύνη το έργο του και μετά το πέρας της συγγραφής του απέστειλε όλα τα στοιχεία που είχε σε 6μελή επιτροπή στο Βόλο την οποία αποτελούσαν διακεκριμένοι Βλάχοι στην καταγωγή, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Γρεβενιώτης Ιωάννης Γραμματικός, δικηγόρος από το Περιβόλι. Τα άλλα μέλη υπήρξαν: ο Ν. Παπανικολάου, Πρωτοδίκης από το Μέτσοβο, ο Δ. Γενή-Σεβδάς, τελωνιακός από το Βλαχολίβαδο Ολύμπου, ο Ν. Σακελλαρόπουλος, έμπορος από το Βλαχολίβαδο, ο Γ. Τσούγκας, ωρολογοποιός από το Κρούσοβο και ο Σ. Ζουρναζόπουλος από το Μοναστήρι. [β.π: εδώ]

Ο Γ. Τσούγκας από το Κρούσοβο ήταν ένας από τους διακεκριμένους Βλάχους 
της 6μελούς επιτροπής που αξιολόγησε το Ετυμολογικό Λεξικό Κουτσοβλαχικής 

του Κ. Νικολαϊδη το οποίο, αναμφισβήτητα, αποτέλεσε σπουδαίο έργο για 

τον ελληνισμό και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Σπυρίδων Σφέτας - Το τέλος της Βαλκανικής Αντάντ και η διάσταση του Κουτσοβλαχικού στις Ελληνορουμανικές σχέσεις 1939-1941

Σπυρίδων Σφέτας, αναπληρωτής καθηγητής του 

Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ.

Ομιλία με θέμα: 

'' Το τέλος της Βαλκανικής Αντάντ και η διάσταση του 

Κουτσουβλαχικού στις Ελληνορουμανικές σχέσεις 1939-1941.''

15ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Ιστορίας, Λαογραφίας, Βλάχικης 

Παραδοσιακής Μουσικής και Χορών.

Νάουσα 6 & 7 Σεπτεμβρίου 2014.

Φωτογραφίες Βλάχων της Άνω Μπεάλας (Μπελίτσας)

1885: Από την ημέρα που έβαλαν θεμέλια στον Ναό της 

Αγίας  Παρασκευής στην Άνω Μπεάλα

1889: Ζάχος, Τόλης, Κίμα και Βάντσο Γκροσντάν [Γκροσδάνης]

Οικογένεια Στέργιου Στεργίου - Γκόπεσι Πελαγονίας

Ο Ιωάννης Χατζής (παλαιό επώνυμο Στεργίου) με ομπρέλα και λαιμοδέτη, κοντά στα τριάντα, με μια θεία του και την κόρη της. Από το σόι του Γκοπεσίου - Η φωτογράφηση έγινε στη Θεσσαλονίκη, Ιούλιος 1912.

"Ενθύμησις, Θεσσαλονίκη, Ιωάννης και Φανή και Ελένη''.

Ο Ιωάννης ήταν γιός του Στέργιου Στεργίου, φραγκοράπτη που έραβε σε πολλές περιοχές, από τα Βελεσσά έως τις αλβανικές ακτές αλλά είχε μαγαζί στο Μοναστήρι. Ο γιός του Ιωάννης έφυγε από το Γκόπεσι, περί το 1895 και έζησε στην Πράγα, στο Βουκουρέστι και αλλού. Εγκαταστάθηκε με τη μάνα και τα αδέρφια του στη Θεσσαλονίκη στα τέλη της δεκαετίας του 1910 και παντρεύτηκε την Ελένη Μητσοπούλου το 1912.

Αρχιερατικό Μνημόσυνο των Μεγάλων Εθνικών Ευεργετών και άξιων τέκνων του Μετσόβου

Λαμβάνουμε την τιμή να σας προσκαλέσουμε στο 

Αρχιερατικό Μνημόσυνο των 

Μεγάλων Εθνικών Ευεργετών και άξιων τέκνων του Μετσόβου 

που θα τελεστεί την Κυριακή 22 Μαρτίου 2015 και ώρα 9.30 π.μ στον 

Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής στην οδό Ακαδημίας 67. 

Για τους Εθνικούς Ευεργέτες θα μιλήσει ο καθηγητής της 

Θεολογίας του Α.Π.Θ. κ. Μιχαήλ Γ. Τρίτος. Κατόπιν ο Σύλλογος θα δεξιωθεί 

τους προσκεκλημένους του για καφέ στο Ξενοδοχείο Τιτάνια, Πανεπιστημίου 52. 

Η παρουσία σας θα αποτελέσει μεγάλη τιμή για το Μέτσοβο και το Σύλλογο μας.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

                Ο Πρόεδρος                                            Ο Γενικός Γραμματέας

      Απόστολος Κ. Μπίσας                                        Ιωάννης Κ. Τσίμπας

Πηγή: romianews

''Το Άδοξο τέλος της οικογένειας του Γεωργάκη Ολυμπίου'' του Γρηγόρη Βέλκου - Παρουσίαση βιβλίου

Την Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015, ώρα 7.00 μ.μ.

Στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

Εθνικής Αμύνης 4, Τ.Κ. 54621

(απέναντι από τον Λευκό Πύργο & την Λέσχη Αξιωματικών),

Τηλ. 2310271195 - Fax. 2310271501

Θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του 

συγγραφέα-εκπαιδευτικού Γρηγόρη Βέλκου με τίτλο:

“Το Άδοξο τέλος της οικογένειας του Γεωργάκη Ολυμπίου”

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι πανεπιστημιακοί

Νίκος Βαρμάζης και Γιώργος Συνεφάκης

Είναι μία ακόμη έκδοση του Συλλόγου Λιβαδιωτών Θεσσαλονίκης 

«Ο Γεωργάκης Ολύμπιος»,

στον οποίο ο συγγραφέας παρεχώρησε ευγενώς τα δικαιώματα.